Ναϊς / Εmile Zola ; μτφρ.: Σ. Λάμπρου
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα ; of original work, Γαλλικά.Publication: Αθήνα : Ντουντούμης, [χ.χ]Description: 21χ14 εκ. ; 143 σ.Classification: ΞΜ ZOLAbstract: Τα διηγήματα του τόμου αυτού: ΝαΪς, Ιάκωβος Νταμούρ, οι Τέσσερις εποχές του Γκουρδών, είναι γραμμένα στις πιο ευτυχισμένες στιγμές της συγγραφικής περιόδου του Ζολά. Μοιάζουν μικρά διαμάντια λογοτεχνικά, που ο συγγραφέας τους τα τόρνευσε με πολύ μεράκι, σε στιγμές που μια αγνή ποίηση πλημμύριζε την ψυχή του και μια λυτρωτική ανάπλαση κατηύθυνε το χέρι του. Το πρώτο του διήγημα, η "Ναϊς", είναι ένας ύμνος στον αγνό έρωτα που διακατέχει την κύρια ηρωίδα, τη Ναϊδα, που τελικά πληρώνει βαρύ τίμημα στο αίσθημά της. Δεν παραλείπει όμως ο συγγραφέας να απεικονίσει με έντονο και επιβλητικό τρόπο και το Φρεδερίκο, το παιδί του γαιοκτήμονα, που μεταχειρίζεται τελικά το κορίτσι του κολίγα του, όπως όλες τις φτωχές κοπέλες της εποχής του. Υπάρχει βέβαια και στο διάστημα αυτό μια νατουραλιστική περιγραφή, χωρίς μ' αυτό να σβηνει η ρομαντική πνοή και οι ανταύγειες του ανθρωπισμού. Στο δεύτερο διήγημα, ο "Νταμούρ", παρουσιάζεται με ζωηρά φυσικά χρώματα και αδρές πινελιές ο μισερός εμφύλιος πόλεμος της Γαλλίας και τα ολέθρια και οδυνηρά αποτελέσματά του για τον πολύ λαό. Ο Νταμούρ είναι ένα τραγικό πρόσωπο, σύμβολο του λαού που στο τέλος πληρώνει τα σπασμένα. Οι "Τέσσερις εποχές του Γκουρδών" είναι βασικά ένα απόσταγμα της θεωρίας του Ζολά για το περιβάλλον και την επίδρασή του στον άνθρωπο. Ακόμη συμβολίζονται με τις τέσσερις εποχές του χρόνου, οι διάφορες φάσεις του νέου ανθρώπου. Στο διήγημα αυτό, ή πιο καλά στη νουβέλα αυτή υπάρχουν δύο πίνακες που μόνο μεγάλοι συγγραφείς μπορούν να τους συνθέσουν. Ο ένας είναι ο πόλεμος και η τραγικότητά του. Οι σελίδες αυτές είναι ένα άλλο "κατηγορώ" γι' αυτούς που οδηγούν τους λαούς σε τέτοιες σκηνές φρίκης και κόλασης. Ο άλλος πίνακας, δείγμα σπάνιας περιγραφής, είναι η καταστροφή των Γκουρδών από τα στοιχεία της φύσης. Οι παρόμοιες περιγραφές είναι πολύ σπάνιες και είναι έργο μόνο των μεγάλων συγγραφέων. Μα στο τέλος, ο συγγραφέας δεν τελειώνει με μια θρηνητική επωδό. Διακηρύττει πως η συνέχεια της ζωής είναι φυσικός νόμος. Μετά τον άγριο χειμώνα έρχεται η αιθρία της άνοιξης, η κυοφορία της νέας ζωής..Provenance note: Δωρεά 03-11-15Subject - Topical Name: Γαλλική πεζογραφία -- Μυθιστόρημα | Ξένη λογοτεχνία| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | ΞΜ ZOL (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000026112 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| ΞΜ ZIM Η προφητεία. Κασσάνδρα, η μάντισσα της Τροίας | ΞΜ ZIV Η βιογραφία ενός βιβλίου | ΞΜ ZOL Νανά | ΞΜ ZOL Ναϊς | ΞΜ ZOL Η κουζίνα | ΞΜ ZOL Η Νανά | ΞΜ ZOL Ζερμινάλ |
Περιέχει τα διηγήματα: Ναϊς, Ιάκωβος Νταμούρ και οι Τέσσερις εποχές του Γκουρδών.
Δωρεά 03-11-15
Τα διηγήματα του τόμου αυτού: ΝαΪς, Ιάκωβος Νταμούρ, οι Τέσσερις εποχές του Γκουρδών, είναι γραμμένα στις πιο ευτυχισμένες στιγμές της συγγραφικής περιόδου του Ζολά. Μοιάζουν μικρά διαμάντια λογοτεχνικά, που ο συγγραφέας τους τα τόρνευσε με πολύ μεράκι, σε στιγμές που μια αγνή ποίηση πλημμύριζε την ψυχή του και μια λυτρωτική ανάπλαση κατηύθυνε το χέρι του. Το πρώτο του διήγημα, η "Ναϊς", είναι ένας ύμνος στον αγνό έρωτα που διακατέχει την κύρια ηρωίδα, τη Ναϊδα, που τελικά πληρώνει βαρύ τίμημα στο αίσθημά της. Δεν παραλείπει όμως ο συγγραφέας να απεικονίσει με έντονο και επιβλητικό τρόπο και το Φρεδερίκο, το παιδί του γαιοκτήμονα, που μεταχειρίζεται τελικά το κορίτσι του κολίγα του, όπως όλες τις φτωχές κοπέλες της εποχής του. Υπάρχει βέβαια και στο διάστημα αυτό μια νατουραλιστική περιγραφή, χωρίς μ' αυτό να σβηνει η ρομαντική πνοή και οι ανταύγειες του ανθρωπισμού. Στο δεύτερο διήγημα, ο "Νταμούρ", παρουσιάζεται με ζωηρά φυσικά χρώματα και αδρές πινελιές ο μισερός εμφύλιος πόλεμος της Γαλλίας και τα ολέθρια και οδυνηρά αποτελέσματά του για τον πολύ λαό. Ο Νταμούρ είναι ένα τραγικό πρόσωπο, σύμβολο του λαού που στο τέλος πληρώνει τα σπασμένα. Οι "Τέσσερις εποχές του Γκουρδών" είναι βασικά ένα απόσταγμα της θεωρίας του Ζολά για το περιβάλλον και την επίδρασή του στον άνθρωπο. Ακόμη συμβολίζονται με τις τέσσερις εποχές του χρόνου, οι διάφορες φάσεις του νέου ανθρώπου. Στο διήγημα αυτό, ή πιο καλά στη νουβέλα αυτή υπάρχουν δύο πίνακες που μόνο μεγάλοι συγγραφείς μπορούν να τους συνθέσουν. Ο ένας είναι ο πόλεμος και η τραγικότητά του. Οι σελίδες αυτές είναι ένα άλλο "κατηγορώ" γι' αυτούς που οδηγούν τους λαούς σε τέτοιες σκηνές φρίκης και κόλασης. Ο άλλος πίνακας, δείγμα σπάνιας περιγραφής, είναι η καταστροφή των Γκουρδών από τα στοιχεία της φύσης. Οι παρόμοιες περιγραφές είναι πολύ σπάνιες και είναι έργο μόνο των μεγάλων συγγραφέων. Μα στο τέλος, ο συγγραφέας δεν τελειώνει με μια θρηνητική επωδό. Διακηρύττει πως η συνέχεια της ζωής είναι φυσικός νόμος. Μετά τον άγριο χειμώνα έρχεται η αιθρία της άνοιξης, η κυοφορία της νέας ζωής.


There are no comments on this title.