᾿Αφορμή στην διατύπωση τῶν ἀπόψεων που περιληπτικά ἐκτίθενται στην σύντομη αὐτή ἀνάλυση, σχετικά με το πρόβλημα τῆς ἀνωτάτης μας παιδείας, ἔδωσε ἡ τελευταία ευρεία συζήτηση που διεξήχθη στη Βουλή (τῆς 20ης Δεκεμβρίου 1980) ἐπί τοῦ θέματος, ὡς και οἱ ἐπανειλημμένες προσπάθειες ποὺ ἔχουν γίνει μέχρι τώρα, κάτω από την πίεση τῶν φοιτητικῶν ἀναταραχῶν καὶ ἄλλων παραγόντων, για ριζική ἀναμόρφωση τοῦ πανεπιστημιακού μας συστήματος διὰ τῆς καταρτίσεις ἑνός "νόμου-πλαισίου" για τα ΑΕΙ.

Σκοπός εἶναι νὰ ἐπιστηθεῖ ἡ προσοχή σε ορισμένες βασικές πλευ ρές αὐτοῦ τοῦ πράγματι πολυσύνθετου θέματος, καθώς και στις ἐπι-λογές που θα πρέπει ἀναγκαστικά νὰ ἀντιμετωπίσει κάθε προσπάθεια γιά ἀποτελεσματική ἐπίλυση τοῦ προβλήματος αὐτοῦ ποὺ ἐκκρεμεῖ ἐπί τόσο καιρό και πού ἀφορᾶ ἕναν ἀπό τούς θεμελιώδεις γιὰ τὴν οἱκονομική και κοινωνική μας πρόοδο θεσμούς.

Οἱ ἐκτιθέμενες ἀπόψεις και προτάσεις δὲν συνιστούν βέβαια κά τι το νέο. Βασίζονται στην γνωστή σε πολλούς ἐμπειρία ἄλλων περισ σότερο προηγμένων χωρῶν, μὲ ἀναφορά ὅμως στις άμεσες ἀναπτυξιακές ἀνάγκες τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. ᾿Αντιπροσωπεύουν μια προσπάθεια νὰ ἐπισημανθοῦν, με τρόπο ὅσο το δυνατό πιο ἀμερόληπτο, μερικά προβλήματα που ἐνῶ εἶναι κρίσιμα γιὰ τὴν ἀποδοτικότητα τῶν ΑΕΙ κατά κα νόνα παραβλέπονται, ἄν κρίνει βεβαίως κανείς ἀπὸ τὴν ἐκτεταμένη άρθρογραφία τῶν τελευταίων ἐτῶν γύρω ἀπὸ τὸ θέμα αὐτό. Ορισμένα ἀπό τα προβλήματα ἐθίγησαν κατά την συζήτηση τῆς Βουλῆς, ἄλλα ὅμως ούτε καν ἐμνημονεύθησαν.