Το παιδί, λέει ο Γκέσσελ, εἶναι ἐκ γενετής "δημιουργός τοῦ ἀρέσει ἀπό βρέφος να παράγει ήχους με την κουδουνίστρα του, να πιάνει κάθετί που με το χρώμα του το εντυπωσιάζει. Το παιδί γεννιέται με περιέργεια, Δοκιμάζει ν' ανακαλύψει το γύρω του κόσμο. Εγγίζει, πιάνει, έρευνα για ν' αποκτήσει εμπειρίες. Με τη δραστηριότητά του αναπτύσσει τις αἰσθήσεις του, μαθαίνει νὰ ἐλέγχει στην αρχή το σώμα του και ύστερα το χώρο. Το δημιουργικό μαυλό του κατεβάζει χίλιες δυό ιδέες. Χρησιμοποιεῖ τις γνώσεις του για να επινοεῖ, και τις εμπειρίες και Ικανότητές του για να δημιουργεί. Η δημιουργική έκφραση παίρνει διάφορες μορφές. Παρουσιά εται με το λόγο, την τέχνη, τη μουσική, το χορό, τις ποικίλες και τασκευές κ.ά. Ωστόσο για να ανθίσει και να καρποφορήσει δημιουργική έκφραση άπαιτείται από το μέρος μας σεβασμός με προέκταση την ελευθερία.

Ελευθερία όμως που δε δίνεται με λόγια, ἀλλά εμπράκτως, με το νὰ ἐπιτρέπουμε-όχι μόνο στο ταλαντούχο, ποὺ μᾶς ἔχει χαρίσει δείγματα κάποιου ταλέντου του αλλά στο κάθε παιδί, να εκφράζει ό,τι ξεχωριστό έχει, ό,τι μπορεί. Γιατί δεν ξέρουμε κάθε παιδί τί κρύβει μέσα του και πότε θα σημάνει ή ώρα του να το εκφραστεί. Μια λογική ελευθερία εξασφαλίζει το απαραίτητο κλίμα για την εὐδοκίμηση τῆς πρωτοβουλίας και την πρόοδο τοῦ ατόμου. Καταξιώνει την προσπάθεια και προσφέρει άφθονα ερεθίσματα στη θέληση και φαντασία. Γι᾿ αὐτὸ ἐπιβάλλεται να δημιουρ γοῦμε τις κατάλληλες συνθήκες που να εὐνοοῦν τη δημιουργική αυτή έκφραση κάθε παιδιού,

Οικογένεια και σχολείο θα πρέπει να ρυθμίζουν τη ζωή τους έτσι, ὥστε μαζί με τις ἄλλες ικανότητες, να επιδιώκουν ἀνάπτυξη καί τῆς δημιουργικῆς πρωτοβουλίας. την

Τα παιδιά μας για να γίνουν ενεργητικά και δραστήρια θα πρέπει:

α) Να τα ένθαρρύνουμε από τα πρώτα τους βήματα, να γνωρίσουν το περιβάλλον καὶ νὰ μὴν ἀνακόπτουμε την τάση τους να το ἐξερευνούν με στόχο να το ανακαλύψουν.

β) Να δημιουργούμε προϋποθέσεις ὥστε ν᾿ ἀποκτοῦν ἐμπειρίες ἀπ' τη ζωή και να δοκιμάζουν καινούριους τρόπους δράσεως.