Πριν από την αυλαία / Άγγελος Τερζάκης
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Καστανιώτης, 1989, ΑθήναDescription: 248 σ. ; 21χ14 εκ.Dewey: 809 ΤΕΡAbstract: Τί είναι αυτό πού ζητάμε κυρίως από ενα ιστορικό δράμα; “Αν ζητάμε την ‘Ιστορία, τότε τό ένδιαφέρον μας μονομιάς, άθελά μας, περιορίζεται καί σέ χρόνο, καί σε τόπο, καί σε βάθος. Ή ‘Ιστορία, γιά τους δχι ειδικούς, εχει σημασία έθνική ή εγκυκλοπαιδική, είναι δηλαδή ένας γενικός προσανατολισμός μας μέσα στό τυποποιημένο απόθεμα της μνήμης, πού βοηθάει τήν άνθρωπότητα ν’ αποκτά συνείδηση τοϋ έαυτοϋ της. Πρόθεση δμως τέτοια, οσοδήποτε κι αν εΐναι αυτονόητη ή άξιέπαινη, δέν έχει βέβαια μέσα της τίποτα τό καλλιτεχνικό. Ή αισθητική λειτουργία είναι βασικά διαφορετική άπό τή γνωστική. Κι επειδή στό θέατρο δέν πηγαίνουμε γιά νά πλουτίσουμε τίς γνώσεις μας, παρά γιά νά «καθαρθοϋμε» —μέ τήν άρι- στοτελική έννοια τοϋ ορου— καλό είναι νά μήν ξεχνάμε δτι τή λύτρωση μας τήν παρέχει τό Δράμα, δχι ή ‘Ιστορία. “Οταν έχουμε τοΰτο ύπ’ δψει, δέν κινδυνεύουμε νά γελαστούμε στίς εκτιμήσεις μας ποτέ, οΰτε νά χάσουμε τό καλύτερο ακριβώς, τό πολυτιμότερο πού έ’χει νά μας προσφέρει ενα έργο τέχνης, αδιάφορο σέ ποιά κατηγορία άνήκει. Τό καλύτερο τοΰτο, εΐναι τό άνθρώπινο στοιχείο του. .Subject - Topical Name: Λογοτεχνία -- Ερμηνεία και κριτική | Παγκόσμια λογοτεχνία| Cover image | Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | 809 ΤΕΡ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000009776 |
Τί είναι αυτό πού ζητάμε κυρίως από ενα ιστορικό δράμα; “Αν ζητάμε την ‘Ιστορία, τότε τό ένδιαφέρον μας μονομιάς, άθελά μας, περιορίζεται καί σέ χρόνο, καί σε τόπο, καί σε βάθος. Ή ‘Ιστορία, γιά τους δχι ειδικούς, εχει σημασία έθνική ή εγκυκλοπαιδική, είναι δηλαδή ένας γενικός προσανατολισμός μας μέσα στό τυποποιημένο απόθεμα της μνήμης, πού βοηθάει τήν άνθρωπότητα ν’ αποκτά συνείδηση τοϋ έαυτοϋ της. Πρόθεση δμως τέτοια, οσοδήποτε κι αν εΐναι αυτονόητη ή άξιέπαινη, δέν έχει βέβαια μέσα της τίποτα τό καλλιτεχνικό. Ή αισθητική λειτουργία είναι βασικά διαφορετική άπό τή γνωστική. Κι επειδή στό θέατρο δέν πηγαίνουμε γιά νά πλουτίσουμε τίς γνώσεις μας, παρά γιά νά «καθαρθοϋμε» —μέ τήν άρι- στοτελική έννοια τοϋ ορου— καλό είναι νά μήν ξεχνάμε δτι τή λύτρωση μας τήν παρέχει τό Δράμα, δχι ή ‘Ιστορία. “Οταν έχουμε τοΰτο ύπ’ δψει, δέν κινδυνεύουμε νά γελαστούμε στίς εκτιμήσεις μας ποτέ, οΰτε νά χάσουμε τό καλύτερο ακριβώς, τό πολυτιμότερο πού έ’χει νά μας προσφέρει ενα έργο τέχνης, αδιάφορο σέ ποιά κατηγορία άνήκει. Τό καλύτερο τοΰτο, εΐναι τό άνθρώπινο στοιχείο του.


There are no comments on this title.