Μπολερό / Janine Boissard ; μτφρ.: Ντίνα Σιδέρη
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα ; of original work, Γαλλικά.Publication: Αθήνα : Νέα Σύνορα - Α.Α. Λιβάνης, 1995Description: 262 σ. ; 21χ14 σ.ISBN: 960-236-538-2.Classification: ΞΜ ΒΟΙAbstract: «Από δω και εμπρός υπήρχαν δύο γυναίκες μέσα μου. Η μία πάσχιζε να παίξει σωστά το ρόλο της συζύγου, της μητέρας, της διακοσμήτριας άνθεων και φυτών. Η άλλη δε ζούσε παρά για τις στιγμές που θα ξανάβρισκε τον εραστή της. Η μητέρα πήγαινε κάθε πρωί τα παιδιά της στο σχολείο, φρόντιζε να είναι στο σπίτι λίγο πριν από τις πέντε για να τα υποδεχτεί στην επιστροφή, έλεγχε τα γραπτά τους, τα έβαζε να της λένε τα μαθήματά τους, το βράδυ τους διηγιόταν ιστορίες. Η αγάπη της γι αυτά ήταν ανέπαφη, μα σαν σκιασμένη από τις ταραχές του κορμιού της. Όσοι πάσχουν από την ασθένεια ξέρουν: η σάρκα έχει τον πρώτο λόγο. Από το πνεύμα, από την ψυχή δεν καταφέρνει ν ακουστεί παρά μια πνιχτή φωνούλα. Ονομάζομαι Αντελίν Φουρνιέ. Γνώρισα τον Σεργκέι Λαβασέρ σ ένα δείπνο που πίστευα πως θα ταν τυπικό...».Provenance note: 10/09/1996Subject - Topical Name: Γαλλική πεζογραφία -- Μυθιστόρημα | Ξένη λογοτεχνία| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | ΞΜ ΒΟΙ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000012188 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| ΞΜ ΒΟU Η τελευταία διαθήκη | ΞΜ ΒΟΗ Το ρέκβιεμ της Τερεζίν | ΞΜ ΒΟΙ Μπολερό | ΞΜ ΒΟΙ Μπολερό | ΞΜ ΒΟΙ Οι διαβολικοί , Αυτή που δεν ήταν πια | ΞΜ ΒΟΙ Οι διαβόλισσες | ΞΜ ΒΟΜ Εθελοντής ναυαγός |
Τίτλος πρωτοτύπου: Bolero
10/09/1996
«Από δω και εμπρός υπήρχαν δύο γυναίκες μέσα μου. Η μία πάσχιζε να παίξει σωστά το ρόλο της συζύγου, της μητέρας, της διακοσμήτριας άνθεων και φυτών. Η άλλη δε ζούσε παρά για τις στιγμές που θα ξανάβρισκε τον εραστή της. Η μητέρα πήγαινε κάθε πρωί τα παιδιά της στο σχολείο, φρόντιζε να είναι στο σπίτι λίγο πριν από τις πέντε για να τα υποδεχτεί στην επιστροφή, έλεγχε τα γραπτά τους, τα έβαζε να της λένε τα μαθήματά τους, το βράδυ τους διηγιόταν ιστορίες. Η αγάπη της γι αυτά ήταν ανέπαφη, μα σαν σκιασμένη από τις ταραχές του κορμιού της. Όσοι πάσχουν από την ασθένεια ξέρουν: η σάρκα έχει τον πρώτο λόγο. Από το πνεύμα, από την ψυχή δεν καταφέρνει ν ακουστεί παρά μια πνιχτή φωνούλα. Ονομάζομαι Αντελίν Φουρνιέ. Γνώρισα τον Σεργκέι Λαβασέρ σ ένα δείπνο που πίστευα πως θα ταν τυπικό...»
Click on an image to view it in the image viewer
There are no comments on this title.