Ποιήματα Παλαιοντολογικά / Ν. γ. Πεντζίκης
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Θεσσαλονίκη : Α.Σ.Ε., 1988Description: 95 σ. ; 21χ13 εκ.Dewey: 889.1 ΠΕΝAbstract: Ο πεθαμένος άνθρωπος είν’ ένας λίθος πολύτιμος, το ζώο τον κατέχει σαν κοιτά τον αφέντη του, δίχως τη δύναμη να μιλήσει βυθισμένο στη σιωπή, στο δάσος το μεγάλο που ευωδιάζει χαρά. Εκείνο που ελπίζουμε δεν είναι ν’ αποκτήσουμε το θησαυρό που λαχταράμε στ’ αντίκρισμά του, αρκεί και μόνο η ματιά για τον περίπατο, των ψυχών έξω από τις κάμαρες. Ο δρόμος όπου χαιρετιόμαστε μοσκοβολά, από τις βλαστικές ουσίες του δάσους που στάζουν, ρυθμικά ανθίζοντας έξω απ’ τα όργανα, αιώρες του έρωτος κρεμαστές απ’ τα κλώνια. Τα πρόσωπα ξαπλώνουν εκεί κι ονειρεύονται, ξεχνώντας των σκοτεινών σωμάτων την αριθμητική, μπορούν και διακρίνουν την πολύτιμη ποιότητα του λίθου, με τα μάτια τ’ άγρυπνα του νου.Provenance note: 10/09/1996Subject - Topical Name: Νεοελληνική ποίηση| Cover image | Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | 889.1 ΠΕΝ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000012208 |
10/09/1996
Ο πεθαμένος άνθρωπος είν’ ένας λίθος πολύτιμος,
το ζώο τον κατέχει σαν κοιτά τον αφέντη του,
δίχως τη δύναμη να μιλήσει βυθισμένο στη σιωπή,
στο δάσος το μεγάλο που ευωδιάζει χαρά.
Εκείνο που ελπίζουμε δεν είναι ν’ αποκτήσουμε
το θησαυρό που λαχταράμε στ’ αντίκρισμά του,
αρκεί και μόνο η ματιά για τον περίπατο,
των ψυχών έξω από τις κάμαρες.
Ο δρόμος όπου χαιρετιόμαστε μοσκοβολά,
από τις βλαστικές ουσίες του δάσους που στάζουν,
ρυθμικά ανθίζοντας έξω απ’ τα όργανα,
αιώρες του έρωτος κρεμαστές απ’ τα κλώνια.
Τα πρόσωπα ξαπλώνουν εκεί κι ονειρεύονται,
ξεχνώντας των σκοτεινών σωμάτων την αριθμητική,
μπορούν και διακρίνουν την πολύτιμη ποιότητα
του λίθου, με τα μάτια τ’ άγρυπνα του νου
Click on an image to view it in the image viewer
There are no comments on this title.