Ο δρόμος του φεγγαριού / Όμηρος Αβραμίδης
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Εμπειρία Εκδοτική, 1999Description: 203 σ. ; 21χ14 εκ.ISBN: 960-7919-34-3.Classification: ΕΜ ΑΒΡAbstract: "Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου. Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου. Ποιος ξέρει τι είν' αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου! Φεύγω, αλλά να ξέρεις θα σ' αγαπώ πάντα. Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα 'ρχεται προς εσένα κι εγώ κάθε βράδυ θα τ' ακολουθώ, θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου". Η Χρύσα τον αγάπησε πολύ τον Αλέκο, τόσο που κι η ίδια τρόμαξε, όταν το συνειδητοποίησε. Ήταν μια παρεξήγηση μεταξύ τους, που της άνοιξε τα μάτια, την ανάγκασε να μετρήσει το μέγεθος της αγάπης της, να πανικοβληθεί και να φύγει μακριά του, πολύ μακριά του. Πήγε στην άλλη άκρη της γης. Γιατί οι μεγάλες αγάπες δεν τα αντέχουν τα μικρά λάθη. Αυτοεξορίστηκε, έκανε οικογένεια, προσπάθησε να αρχίσει μια καινούργια ζωή, όπως κι εκείνος. Όμως, όταν η μοίρα τα 'φερε μετά από χρόνια να ξαναβρεθούν ήταν αρκετή μια ματιά, για να διαπιστώσουν κι οι δύο πως δεν έπαψαν στιγμή να αγαπιούνται, να υπάρχει ο ένας μέσα στον άλλον, και τότε για άλλη μια φορά κάτι έξω απ' αυτούς αποφάσιζε για τη ζωή τους..Provenance note: 22/5/2000Subject - Topical Name: Νεοελληνική πεζογραφία -- Μυθιστόρημα | Κυπριακή πεζογραφία -- Μυθιστόρημα | Νεοελληνική λογοτεχνία| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | ΕΜ ΑΒΡ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000014421 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| ΕΜ ΑΒΡ Με τα φτερά της ελπίδας | ΕΜ ΑΒΡ Σαν ανοιξιάτικη μπόρα | ΕΜ ΑΒΡ Άκου το τραγούδι της βροχής | ΕΜ ΑΒΡ Ο δρόμος του φεγγαριού | ΕΜ ΑΒΡ Η κίτρινη σημαία | ΕΜ ΑΒΡ Ακριβή κληρονομιά | ΕΜ ΑΒΡ Γιατί, Αλλάχ; |
22/5/2000
"Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου. Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου. Ποιος ξέρει τι είν' αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου! Φεύγω, αλλά να ξέρεις θα σ' αγαπώ πάντα. Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα 'ρχεται προς εσένα κι εγώ κάθε βράδυ θα τ' ακολουθώ, θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου". Η Χρύσα τον αγάπησε πολύ τον Αλέκο, τόσο που κι η ίδια τρόμαξε, όταν το συνειδητοποίησε. Ήταν μια παρεξήγηση μεταξύ τους, που της άνοιξε τα μάτια, την ανάγκασε να μετρήσει το μέγεθος της αγάπης της, να πανικοβληθεί και να φύγει μακριά του, πολύ μακριά του. Πήγε στην άλλη άκρη της γης. Γιατί οι μεγάλες αγάπες δεν τα αντέχουν τα μικρά λάθη. Αυτοεξορίστηκε, έκανε οικογένεια, προσπάθησε να αρχίσει μια καινούργια ζωή, όπως κι εκείνος. Όμως, όταν η μοίρα τα 'φερε μετά από χρόνια να ξαναβρεθούν ήταν αρκετή μια ματιά, για να διαπιστώσουν κι οι δύο πως δεν έπαψαν στιγμή να αγαπιούνται, να υπάρχει ο ένας μέσα στον άλλον, και τότε για άλλη μια φορά κάτι έξω απ' αυτούς αποφάσιζε για τη ζωή τους.


There are no comments on this title.