17/4/1997

Η μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης αποτελεί, σήμερα, ένα ιδιότυπο κοινωνικό σύνολο, με ένα δικό της σύστημα αξιών, που δεν ακολούθησε την όποια εκσυχρονιστική πορεία της ελληνικής κοινωνίας. Ιδιαίτερα οι μουσουλμάνοι, κάτοικοι των αγροτικών και ορεινών περιοχών, διατηρούν αλώβητες τις παραδόσεις τους και είναι πολύ επιφυλακτικοί σε οποιονδήποτε νεωτερισμό, που θα ανέτρεπε την ισχύουσα αξιακή τους κλίμακα.

Καθώς οι θρησκευτικοί κανόνες είναι συνάμα και νόμοι της πο-λιτείας, στο Ισλάμ και δεν υπάρχει διάκριση επιπέδων, ανάμεσα σ' αυτό που αποκαλείται σφαίρα της θρησκείας (al din) και σ' αυτό που αναφέρεται ως κοινωνικο-πολιτική οργάνωση του κράτους (al daulah), το ισλαμικό δίκαιο καλύπτει, θεωρητικά, όλες τις πτυχές των κοινωνικών σχέσεων και το κοράνιο, μαζί με την ιερή ισλαμική παράδοση (sunna και hadith), αποτελούν ιερό κώδικα που ρυθμίζει και κανοναρχεί τη συμπεριφορά των μουσουλμάνων, σ' όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Διαμορφώνεται έτσι μια άκρατη δυσκαμψία, η οποία και την προσαρμογή σε επερχόμενες κοινωνικές αλλαγές δεν επιτρέπει και την διαπλοκή των σχέσεων μεταξύ μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων (χριστιανών) δεν ευνοεί.