Ο Οδυσσέας δεν άργησε να βρει και µε ποιο τρόπο θα μπορούσε να γίνει η άλωση της Τροίας. Με τη βοήθεια της Αθηνάς, του ήρθε η ιδέα του Δούρειου Ίππου, δηλαδή του Ξύλινου Αλόγου. Αυτό θα ήταν ένα τεράστιο άλογο που μέσα στην κοιλιά του θα μπορούσαν να κρυφτούν πολλοί ήρωες. Θα έπρεπε όμως ακόμα να ξεγελαστούν οι Τρώες και µόνοι τους να το κουβαλήσουν μέσα στην πόλη. Παράτολμη ιδέα, που έγινε όμως πραγματικότητα. Τον Δούρειο Ίππο προσφέρθηκε να τον κατασκευάσει ο Επειός, ο πιο δειλός απ' όλους τους Αχαιούς. Αν και είχε έρθει στην Τροία φέρνοντας μαζί του τριάντα καράβια, δεν πήρε μέρος σε καμιά μάχη και η μόνη του δουλειά ως τώρα ήταν να κουβαλάει νερό στον Αγαμέμνονα και τον Μενέλαο. Μα να που ήρθε η ώρα να δοξαστεί και ο πιο δειλός. Κι όχι άδικα. Γιατί το χάρισμα του Επειού ήταν η τέχνη του. Τίποτα δεν ήταν ακατόρθωτο για τα επιδέξια και γερά του χέρια. Πρόσταξε να του φέρουν ένα βουνό ξύλα και ξεκίνησε µε όρεξη τη δουλειά. Σε λίγες μέρες το Ξύλινο Άλογο, θαυμάσιο, τέλειο κι όπως ακριβώς το ήθελε ο Οδυσσέας, ήταν έτοιμο. Τη νύχτα το κουβάλησαν κοντά στα τείχη και σαράντα αποφασισμένοι πολεμιστές μπήκαν µε τα όπλα τους μέσα στην κοιλιά του. Ανάμεσά τους ήταν και οι πιο γνωστοί ήρωες, εκτός από τον Αγαμέμνονα, που έπρεπε να μείνει με τον στρατό...