Βιβλία που να ασχολούνται με τα προβλήματα ανάπτυξης των παιδιών υπάρχουν αρκετά. Όλα όμως απευθύνονται στους μεγάλους. Κανένα στα ίδια τα παιδιά. Από την άποψη αυτή τα τέσσερα βιβλία της σειράς Μήπως είδατε τον αόρατο; έρχονται να καλύψουν το κενό. Μέσα από τις σχέσεις και τις περιπέτειες των δυο ηρώων των βιβλίων του, της Κατερίνας και του Αόρατου, η Μάρω Λοΐζου και ο Βαγγέλης Παυλίδης βοηθούν το παιδί να εξοικειωθεί με τις αναπόφευκτες φοβίες της ηλικίας του, τους "χωρικούς" και "χρονικούς" φόβους, να προβάλει τα άγχη από το άγνωστο, την ανάγκη της μετατροπήςτου αόρατου σε ορατό, του από-κόσμου σε κοντική αίσθηση και παρουσία και με τη βοήθεια του γονέα και του παιδαγωγού να οδηγηθεί ίσως κάποτε στην αυτογνωσία. Και όλα αυτά χωρίς διδακτισμούς και επιμυθία, αλλά με τρόπο ευχάριστο και παιχνιδιάρικο, απλό και συνάμα απόλυτα ποιητικό, έτσι όπως πρέπει να είναι η αληθινή τέχνη και κυρίως η τέχνη για παιδιά.