Αποσπάσματα : 65 / Αισχύλος ; Τάσος Ρούσσος
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Κάκτος, 1992Description: 172 σ. ; 21χ14 εκ.Classification: 880 ΑΙΣAbstract: Η γνώση μας για την τεχνική του Αισχύλου είναι επαρκής κι αρκετά ξεκαθαρισμένη. Βασίζεται στην εμπειρία μας από τις διάφορες «αναγνώσεις» και σκηνοθετικές προτάσεις των έργων του και στις ποικίλες φιλολογικές απόψεις, που οι περισσότερες ή τουλάχιστον οι γνωστότερες ξεκινούν ή παραδέχονται, σαν αξιωματικές περίπου, τις κρίσεις του Αριστοτέλη. Έτσι ο μεγάλος τραγικός εμφανίζεται με δραματουργικές ατέλειες, γενικά σαν δημιουργός που δεν ελέγχει απόλυτα το υλικό και την τέχνη του. Αυτό συμβαίνει -το έχουμε τονίσει και αλλού- γιατί συνηθίσαμε να τον συγκρίνουμε με τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη, να μην τον εξετάζουμε δηλαδή αυτόνομα, με βάση τη δική του δραματουργική νομοτέλεια και τον δικό του θεατρικό κώδικα. Τώρα με τη μετάφραση των αποσπασμάτων από τις χαμένες τραγωδίες, που για πρώτη φορά παρουσιάζονται στον τόπο μας, η κρίση μας για το αισχύλειο έργο αποκτά περισσότερη επάρκεια και υπευθυνότητα..Subject - Topical Name: Ελληνική γραμματεία, Αρχαία | Ελληνικό δράμα (Τραγωδία)| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | 880 ΑΙΣ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000013628 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| 880 ΑΙΣ Χοηφόροι , 14 | 880 ΑΙΣ Ευμενίδες , 15 | 880 ΑΙΣ Επτά επί Θήβας , 24 | 880 ΑΙΣ Αποσπάσματα , 65 | 880 ΑΙΣ Άπαντα (1) , Κατά Τιμάρχου - Περί της παραπρεσβείας (235) | 880 ΑΙΣ Άπαντα (2) , Κατά Κτησιφώντος - Επιστολαί (236) | 880 ΑΙΣ Μύθοι (1) , (477) |
Η γνώση μας για την τεχνική του Αισχύλου είναι επαρκής κι αρκετά ξεκαθαρισμένη. Βασίζεται στην εμπειρία μας από τις διάφορες «αναγνώσεις» και σκηνοθετικές προτάσεις των έργων του και στις ποικίλες φιλολογικές απόψεις, που οι περισσότερες ή τουλάχιστον οι γνωστότερες ξεκινούν ή παραδέχονται, σαν αξιωματικές περίπου, τις κρίσεις του Αριστοτέλη. Έτσι ο μεγάλος τραγικός εμφανίζεται με δραματουργικές ατέλειες, γενικά σαν δημιουργός που δεν ελέγχει απόλυτα το υλικό και την τέχνη του. Αυτό συμβαίνει -το έχουμε τονίσει και αλλού- γιατί συνηθίσαμε να τον συγκρίνουμε με τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη, να μην τον εξετάζουμε δηλαδή αυτόνομα, με βάση τη δική του δραματουργική νομοτέλεια και τον δικό του θεατρικό κώδικα. Τώρα με τη μετάφραση των αποσπασμάτων από τις χαμένες τραγωδίες, που για πρώτη φορά παρουσιάζονται στον τόπο μας, η κρίση μας για το αισχύλειο έργο αποκτά περισσότερη επάρκεια και υπευθυνότητα.


There are no comments on this title.