Η υποδοχή που επιφυλάχθηκε στην πρώτη έκδοση του βιβλίου αυτού έδειξε ότι πραγματικά υπάρχει ένα κενό, αλλά και μία δίψα, στον τόπο μας, για πληροφόρηση στα οικολογικά ζητήματα και προβλήματα τόσο του παγκόσμιου όσο και του άμεσου και τοπικού περιβάλλοντός μας.
Ωστόσο, οι συγγραφείς του βιβλίου αυτού θεωρούν ότι η άντληση και η "οικοδόμηση" κυρίως των περιβαλλοντικών "πληροφοριών" συνιστά "γνώση" μόνο όταν αυτή βιώνεται μέσω προγραμμάτων οικο-περιβαλλοντικής αγωγής και εκπαίδευσης, που αναπτύσσονται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Μια τέτοια μεθοδολογική αλλά και επιστημολογική αντίληψη και λογική για τις σχέσεις περιβάλλοντος - εκπαίδευσης - αγωγής μπορεί να υπηρετήσει και τη συνετή διαχείριση των φυσικών πόρων του πλανήτη μας, και τη γενικότερη προστασία τους, αλλά και τη νεοφανή -ίσως ιδεολογικά ασαφή και πραγματιστικά ουτοπική- επιδίωξη της αειφόρου και βιώσιμης ανάπτυξης, η οποία εμπλουτίζει το περιεχόμενο της έκδοσης αυτής.