Ο γάτος Λεοπόλδος στη σχολή Καλών Τεχνών / Χρήστος Μπουλώτης ; εικ.: Βασίλης Παπατσαρούχας
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Ελληνικά Γράμματα, 2007Description: 34 σ. : εγχρ. εικ. ; 29χ24 εκ.ISBN: 978-960-442-933-2.Series: Ιστορίες με γάτουςClassification: ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟAbstract: Έπεσε σε μαύρη απελπισία ο Λεοπόλδος. Πώς να περιμάζευε τόσες χιλιάδες ποντίκια; Έτρεχε σαν τρελός στους δρόμους και όποια συναντούσε τα παρακαλούσε να επιστρέψουν μες στους πίνακές του, εκεί ήταν η θέση τους. Μα εκείνα ούτε παρακάλια άκουγαν ούτε φοβέρες. Οι καθηγητές, η μάνα του, οι φίλοι του και οι συμφοιτητές του πολύ τον συμπονούσαν και σκέφτονταν με ποιον τρόπο να τον βοηθήσουν. Να έπιαναν τα ποντίκια με δίχτυα και απόχες; Αδύνατον, γιατί ειδικά αυτά τα ποντίκια ήταν στα πόδια πολύ πιο γρήγορα από γάτες και ανθρώπους. Να τα σκότωναν με σανίδες; Δεν άντεχε να ακούσει κάτι τέτοιο ο γάτος Λεοπόλδος, αφού σαν δημιουργήματά του που ήταν, τα θεωρούσε παιδιά του. Έτσι συμβαίνει πάντα με τους αληθινούς καλλιτέχνες..Provenance note: ΑΓΟΡΑ : 22/12/09Subject - Topical Name: Παραμύθια | Εικονογραφημένα βιβλία, Παιδικά List(s) this item appears in: ΝΗΠΙΟΣΚΩΛΗΚΕΣ | ΒΙΒΛΙΟΣΚΩΛΗΚΕΣ Α'-Β'| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000020992 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ Όταν η μπάλα ονειρεύεται τρελά! | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ Παιχνίδι με τα στρατιωτάκια της ειρήνης | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ Το χρυσόψαρο που το φώναζαν Γατούλη | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ Ο γάτος Λεοπόλδος στη σχολή Καλών Τεχνών | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ Ο Μητσόγατος στη λαϊκή αγορά | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ Οι 12 Κοκκινοσκουφίτσες και ο κουρδιστός λύκος | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΠΟ Όταν η πασχαλίτσα συνάντησε ελέφαντα |
ΑΓΟΡΑ : 22/12/09
Έπεσε σε μαύρη απελπισία ο Λεοπόλδος. Πώς να περιμάζευε τόσες χιλιάδες ποντίκια; Έτρεχε σαν τρελός στους δρόμους και όποια συναντούσε τα παρακαλούσε να επιστρέψουν μες στους πίνακές του, εκεί ήταν η θέση τους. Μα εκείνα ούτε παρακάλια άκουγαν ούτε φοβέρες. Οι καθηγητές, η μάνα του, οι φίλοι του και οι συμφοιτητές του πολύ τον συμπονούσαν και σκέφτονταν με ποιον τρόπο να τον βοηθήσουν. Να έπιαναν τα ποντίκια με δίχτυα και απόχες; Αδύνατον, γιατί ειδικά αυτά τα ποντίκια ήταν στα πόδια πολύ πιο γρήγορα από γάτες και ανθρώπους. Να τα σκότωναν με σανίδες; Δεν άντεχε να ακούσει κάτι τέτοιο ο γάτος Λεοπόλδος, αφού σαν δημιουργήματά του που ήταν, τα θεωρούσε παιδιά του. Έτσι συμβαίνει πάντα με τους αληθινούς καλλιτέχνες.
There are no comments on this title.