ΔΩΡΕΑ ΚΕΔΝΕ : 19/01/10

Στη μελέτη αυτή θα ασχοληθούμε με τα παιδιά που έχουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Το νομικό πλαίσιο για την ειδική εκπαίδευση θεμελιώνεται στην παραδοχή ότι μερικά παιδιά χρειάζονται ένα εξαιρετικά ευνοϊκό περιβάλλον μάθησης, με μικρότερες ομάδες μαθητών και τη βοήθεια δασκάλων με ειδικές γνώσεις και ικανότητες. Με τους όρους «ανικανότητα μάθησης», «αναπηρία», «βραδεία ανάπτυξη», «δυσκολίες μάθησης» αναφερόμαστε σε δύο βασικές κατηγορίες παιδιών:

α. στα παιδιά που χρειάζονται μεγάλη ειδική προσοχή, η οποία δεν μπορεί να τους προσφερθεί από τους δασκάλους στα κανονικά σχολεία, παρά μόνο σε βάρος της υπόλοιπης τάξης·

β. στα παιδιά που μπορούν να επιβιώσουν σε κανονικά σχολεία, αλλά που θα μάθαιναν πιο αποτελεσματικά αν, μερικά ή συνολικά, τους παρεχόταν εκπαίδευση σε ειδικό περιβάλλον.

Εδώ θα εξετάσουμε ολόκληρο το φάσμα της αναπηρίας από τις σοβαρές διανοητικές και σωματικές αναπηρίες ὡς τα σχετικά ήπια και ειδικά προβλήματα, όπως, για παράδειγμα, μια δυσκολία που μπορεί να παρουσιάσει στην ορθόγραφία ένα κατά τα άλλα φυσιολογικό παιδί.