Δέν εἶναι κανείς σήμερα που νὰ μὴν ξέρει πόσο σοβαρή ση μασία ἔχει γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὴν πρόοδο τοῦ ἀνθρώπου ἡ «ἀγωγή». Καθένας ἔχει ἀκούσει, ἔστω καί τυχαία, πόσο βάρος αὐτῆς τῆς ἀν γωγῆς πέφτει στὴν προσχολική ἡλικία. Τὴν ἡλικία, ἀπό τά 3 ώς τὰ 6 χρόνια τοῦ παιδιοῦ. Γίνεται πιὰ θέμα παντοῦ: Στα βιβλία, στα περιοδικά, στα μέσα ἐνημέρωσης, στα σαλόνια... «Ἡ προσχολική ἡλικία εἶναι ἡ πιο σπουδαία...». Και το πρόβλημα ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχει καὶ μάλιστα συ νεχῶς ἐντονότερο. Ἡ προσχολικὴ ἀγωγή στον τόπο μας ἔχει ἀν κόμη ν' ἀντιμετωπίσει προβλήματα οὐσίας, Γιατί βέβαια, δέ φτάνει να γνωρίζει κανείς τη σημασία της. Εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἐπιστημονική γνώση, ή τεχνική χρειάζονται καὶ οἱ προϋποθέσεις, οἱ ἠθικές καὶ οἱ ὑλικές.

Ἡ οἰκογένεια δὲν ἐπαρκεῖ. Οἱ γονεῖς, ἀκόμη και στις και λύτερες περιπτώσεις, δὲν μποροῦν νὰ διαθέσουν παρά κάποια ὅλι κὰ μέσα καὶ, ἴσως - ἴσως, λίγες θεωρητικές γνώσεις. Από την ἄλλη πλευρά δὲν μποροῦν νὰ προσφέρουν στο παιδί τὸν κατάλληλο χώρο, τὴν ὁμαδική ζωή, το σωστό παιχνίδι. Τοὺς λείπει ἀκόμη ὁ χρόνος καί ἴσως κι αὐτό το κέφι κάποτε. Ὅλα αὐτά δηλαδή που μποροῦν νὰ ὁδηγήσουν ἕνα παιδί στὴν ὡριμότητα, ἀπὸ τὸ σωστό δρόμο.

Ἡ εὐθύνη ἔχει περάσει στα προσχολικά Ιδρύματα. Στούς παιδικούς σταθμούς και στα νηπιαγωγεία.

Βέβαια, αὐτὰ πρωτοϊδρύθηκαν γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν την ἐργαζόμενη μητέρα. Σήμερα,, ὅμως, ὁ ρόλος τους ἔχει διαφορο ποιηθεί. Ἔγινε πιο πλατύς, πιο πολύμορφος καὶ γι' αὐτὸ ἡ λει τουργία τους πιο πολύπλοκη καί ἡ δουλειά τους πιὸ ὑπεύθυνη.