Μια αιωνιότητα, ή σχεδόν / Antonella Moscati ; μτφρ.: Παναγιώτης Τσιαμούρας
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Άγρα, 2009Description: 78 σ. ; 19χ12 εκ.ISBN: 978-960-325-860-5.Classification: ΞΜ ΜΟSAbstract: Τι είναι η εμπειρία του χρόνου; Πότε τελειώνει η νεότητα και που αρχίζουν τα γηρατειά; Αυτή που θέτει -και θέτει σε εμάς- αυτά τα ερωτήματα είναι μια Ιταλίδα άνω των σαράντα ετών, η οποία βλέπει σιγά σιγά τις ματιές των ανδρών να απομακρύνονται από αυτήν. Αναλογίζεται τότε τη νεότητά της, τόσο κοντινή, τόσο παρούσα και παρ' όλα αυτά χαμένη. Δεν τη στοχάζεται με νοσταλγία, αλλά με ένα φόβο και με μια οργή για το γεγονός ότι δεν θα ζει για πάντα. Σε αυτή τη φιλοσοφική και στοχαστική πραγματεία, η Αντονέλλα Μοσκάτι προσεγγίζει τις διάφορες ηλικίες της ζωής με μια κατεξοχήν ναπολιτάνικη αμεσότητα. Προσπαθεί να εξωθήσει την αιωνιότητα από τον χρόνο που περνάει και αναρωτιέται γι' αυτή την «παράξενη ανακολουθία ανάμεσα σε ό,τι ακόμα πίστευε πως ήταν και σε αυτό που ήδη ήταν»..Provenance note: ΔΩΡΕΑ Ε.ΚΕ.ΜΕ.Λ. : 23-07-12Subject - Topical Name: Ιταλική πεζογραφία -- Μυθιστόρημα | Ξένη λογοτεχνία| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | ΞΜ ΜΟS (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000023229 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| ΞΜ ΜΟR Το πηγάδι στο τέλος του κόσμου , Βιβλίο ΙΙΙ: Ο δρόμος προς το πηγάδι | ΞΜ ΜΟR Το τραγούδι του Σόλομον | ΞΜ ΜΟR Mexican Gothic | ΞΜ ΜΟS Μια αιωνιότητα, ή σχεδόν | ΞΜ ΜΟU Οι εραστές | ΞΜ ΜΟΝ Ινδοκίνα | ΞΜ ΜΟΝ Ο άντρας της ζωής μου |
Τίτλος πρωτοτύπου: Una quasi eternita
ΔΩΡΕΑ Ε.ΚΕ.ΜΕ.Λ. : 23-07-12
Τι είναι η εμπειρία του χρόνου; Πότε τελειώνει η νεότητα και που αρχίζουν τα γηρατειά; Αυτή που θέτει -και θέτει σε εμάς- αυτά τα ερωτήματα είναι μια Ιταλίδα άνω των σαράντα ετών, η οποία βλέπει σιγά σιγά τις ματιές των ανδρών να απομακρύνονται από αυτήν. Αναλογίζεται τότε τη νεότητά της, τόσο κοντινή, τόσο παρούσα και παρ' όλα αυτά χαμένη. Δεν τη στοχάζεται με νοσταλγία, αλλά με ένα φόβο και με μια οργή για το γεγονός ότι δεν θα ζει για πάντα. Σε αυτή τη φιλοσοφική και στοχαστική πραγματεία, η Αντονέλλα Μοσκάτι προσεγγίζει τις διάφορες ηλικίες της ζωής με μια κατεξοχήν ναπολιτάνικη αμεσότητα. Προσπαθεί να εξωθήσει την αιωνιότητα από τον χρόνο που περνάει και αναρωτιέται γι' αυτή την «παράξενη ανακολουθία ανάμεσα σε ό,τι ακόμα πίστευε πως ήταν και σε αυτό που ήδη ήταν».
Click on an image to view it in the image viewer
There are no comments on this title.