Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης : Στιγμές από τη ζωή του / Κώστας Πούλος ; εικ.: Εύα Καραντίνου
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Παπαδόπουλος, 2004Description: 28 σ. : εγχρ. εικ. ; 28χ21 εκ.ISBN: 960-412-293-2.Classification: ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥAbstract: Οι μήνες περνούσαν, οι εποχές έδιναν τη θέση τους η μια στην άλλη, ήρθε η ώρα και για τον μικρό Αλέξανδρο να πάει στο σχολείο. Τις Κυριακές πήγαινε στην εκκλησία. Κάποτε βοηθούσε τον πατέρα του στη λειτουργία. Σιγά σιγά μάθαινε κι αυτός τα τροπάρια και τους ύμνους που έλεγαν οι ψάλτες. Τα λόγια τους, που στην αρχή ήταν ακατανόητα, μαζί με το γλυκό φως των κεριών που φώτιζε τα πρόσωπα των πιστών, έφτιαχναν μιαν ατμόσφαιρα μυστηρίου. Ο πατέρας του έβγαινε από την ωραία πύλη φορώντας τα άμφια. Ήταν σοβαρός και αυστηρός. Ο μικρός Αλέξανδρος έπαιζε στους δρόμους και στα σοκάκια της Σκιάθου με τα άλλα παιδιά. Μερικές φορές τριγυρνούσε μοναχός του κι εχάζευε στα σπίτια τους ανθρώπους που πάσχιζαν, ο καθένας με τον τρόπο του, να τα βγάλουν πέρα..Provenance note: Δωρεά : 19/01/2017Subject - Topical Name: Εικονογραφημένα βιβλία, Παιδικά | Παραμύθια | Κλασικά παραμύθια -- Ελληνικά| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000027016 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΛΙ Ο Πάνος και το ποτάμι | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΛΟ Ο Λευτέρης πάει βόλτα , Ζώνη, κράνος, φύγαμε! | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΤ Ένα δέντρο που το λένε Νικόλα | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης , Στιγμές από τη ζωή του | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ Σεβάχ ο Θαλασσινός | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ Διγενής Ακρίτας | ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ Ο Νίκος και ο λύκος |
Δωρεά : 19/01/2017
Οι μήνες περνούσαν, οι εποχές έδιναν τη θέση τους η μια στην άλλη, ήρθε η ώρα και για τον μικρό Αλέξανδρο να πάει στο σχολείο. Τις Κυριακές πήγαινε στην εκκλησία. Κάποτε βοηθούσε τον πατέρα του στη λειτουργία. Σιγά σιγά μάθαινε κι αυτός τα τροπάρια και τους ύμνους που έλεγαν οι ψάλτες. Τα λόγια τους, που στην αρχή ήταν ακατανόητα, μαζί με το γλυκό φως των κεριών που φώτιζε τα πρόσωπα των πιστών, έφτιαχναν μιαν ατμόσφαιρα μυστηρίου. Ο πατέρας του έβγαινε από την ωραία πύλη φορώντας τα άμφια. Ήταν σοβαρός και αυστηρός. Ο μικρός Αλέξανδρος έπαιζε στους δρόμους και στα σοκάκια της Σκιάθου με τα άλλα παιδιά. Μερικές φορές τριγυρνούσε μοναχός του κι εχάζευε στα σπίτια τους ανθρώπους που πάσχιζαν, ο καθένας με τον τρόπο του, να τα βγάλουν πέρα.
Click on an image to view it in the image viewer
There are no comments on this title.