Ο δοξασμένος εθνομάρτυρας Ρήγας Φεραίος γεννήθηκε στο Βελεστίνο της Θεσσαλίας -τις αρχαίες Φερές- στα 1757. Δεν ξέρουμε πολλά πράγματα για τα νεανικά του χρόνια. Ο πατέρας του ήταν ο πλουσιότερος κάτοικος του Βελεστίνου. Τα πρώτα γράμματα ο Ρήγας τα έμαθε από τον παπά του χωρίου του, έπειτα πήγε στη Ζαγορά που υπήρχε σχολείο και τέλος στα Αμπελάκια, που τότε άκμαζαν. Λίγο καιρό μετά, έγινε δάσκαλος στην κοινότητα Κισσού του Πηλίου. Είκοσι χρονών ήταν όταν σκότωσε έναν πρόκριτο Τούρκο στο Βελεστίνο, που τον προσέβαλε. Μετά την πράξη του αυτή κατέφυγε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου και κατατάχθηκε στο σώμα του αρματολού Σπύρου Ζήρα, που ήταν θείος του. Από εκεί πήγε στο Άγιο Όρος, στη Μονή του Βατοπεδίου, που με τον ηγούμενό της Κοσμά ήταν φίλος. Σε λίγο έφυγε κι από κει και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, συστημένος στον εκεί πρεσβευτή της Ρωσίας. Εκεί έμεινε αρκετόν καιρό στο σπίτι του πρίγκιπα Αλεξάνδρου Υψηλάντου και φιλομαθής, όπως ήταν, έμαθε άριστα τη γαλλική και τη γερμανική γλώσσα. Όταν αργότερα ο Υψηλάντης διορίστηκε ηγεμόνας της Μολδαβίας, τον πήρε μαζί του ως γραμματέα στο Ιάσιο. Γρήγορα όμως διεφώνησε μαζί του και παραιτήθηκε, οπότε έγινε γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας Μαυρογένους. Όταν νικήθηκαν οι Τούρκοι στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και αποκεφάλισαν τον Μαυρογένη, που τον θεώρησαν ως υπεύθυνο της ήττας, ο Ρήγας εγκατέλειψε τη Βλαχία. Η δράση του Ρήγα στις Παραδουνάβιες ηγεμονίες υπήρξε σημαντική. Εκεί άρχισε να φουντώνει στην καρδιά του η ιδέα της απελευθερώσεως της Ελλάδος και εκεί συνέλαβε τα μεγάλα σχέδια για την σύσταση Βαλκανικής Ομοσπονδίας στην οποία οι Έλληνες θα έπαιζαν ηγετικό ρόλο, λόγω υπεροχής και άλλων φυλετικών προσόντων. Έδρα της δράσεώς του διάλεξε ο Ρήγας τη Βιέννη, όπου εγκαταστάθηκε στα 1796. Εκεί βρήκε πρόθυμους συνεργάτες, Έλληνες που ευδοκιμούσαν ως έμποροι ή που πήγαιναν εκεί για λόγους σπουδών. Οι κυριότεροι τρόποι με τους οποίους επεδίωξε ο Ρήγας να ετοιμάσει την ανάσταση του γένους, ήταν η διαφώτιση των υποδούλων Ελλήνων με κατάλληλα δημοσιεύματα, για το παλαιό μεγαλείο και τη δόξα της πατρίδος. Με ενθουσιώδη ποιήματα, γραμμένα σε ζωντανή γλώσσα ήθελε ν' ανάψει την αγάπη προς την ελευθερία. Άλλα, πρακτικότερα μέσα, ήταν η σύσταση Επαναστατικής Εταιρίας, η συνεννόηση με τον Ναπολέοντα, η σύμπραξη με δυσαρεστημένους τούρκους μεγιστάνες και κυρίως με τον πανίσχυρο πασά του Βιδινίου Πασβάνογλου. Το σπουδαιότερο έργο του Ρήγα, πραγματικά αξιοθαύμαστο για την εποχή του, ήταν η Χάρτα. Ο μεγάλος αυτός χάρτης, τετράγωνος με κάθε πλευρά μήκους 2,07 μέτρα, παρίστανε τα Ελληνικά και άλλα εδάφη που θα αποτελούσαν το νέο ελεύθερο κράτος. Έτσι, προς βορράν πέρναγε το Δούναβη, μέχρι τον ποταμό Σαύο, προς νότο έφτανε πέρα από το Λιβυκό Πέλαγος, προς δυσμάς συμπεριελάμβανε το Ιόνιο Πέλαγος και προς ανατολάς είχε την Μικρά Ασία, τη Λυκία και μέρος της Βιθυνίας. Πάνω στη Χάρτα υπήρχαν διάφορες παραστάσεις Ελληνικών νομισμάτων και σχεδιαγράμματα των πιο ένδοξων Ελληνικών πόλεων και μαχών. Όλο αυτό το έντυπο υλικό, μέσω της επαναστατικής οργανώσεως το έστελνε στη Βουδαπέστη, Τεργέστη, Σμύρνη, Ιάσιο, Βουκουρέστι, Σελμίνο, Πάτρα, Πρέβεζα, Ιωάννινα και σε άλλα κέντρα όπου έπαλλαν Ελληνικές καρδιές. Όταν πλέον ενόμισε ο Ρήγας πώς όλα ήταν έτοιμα, εξετύπωσε την περίφημη επαναστατική του προκήρυξη, τον καταστατικό, δηλαδή χάρτη, βάσει του οποίου θα κυβερνιόταν το νέο κράτος που θα προέκυπτε από την επανάσταση, εγέμισε με τα αντίτυπά της 12 μεγάλα κιβώτια και ξεκίνησε νάρθει στην Ελλάδα μέσω Τεργέστης, για την έναρξη του αγώνα. Εκεί όμως συνέβησαν όσα θα παρακολουθήσει ο αναγνώστης στις ωραίες σελίδες του βιβλίου αυτού.