Μια συγκινητική, σπονδυλωτή ιστορία με πρωταγωνιστές τους ξεριζωμένους Έλληνες της Μικράς Ασίας και το ρίζωμά τους στη γη της προαιώνιας μητέρας Ελλάδας. . . Και σ' όλα τα δραματικά, όσο και περιπετειώδη γεγονότα να πρωτοστατεί η μνήμη του Αγίου της Θεσσαλονίκης του μεγάλου αγίου Δημητρίου που τους καλοδέχτηκε στην πόλη του. . . «Παππούδες, γονείς, πεθερικά, γείτονες, συγγενείς, όλοι ξεριζωμένοι από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη και την Κωνσταντινούπολη. Από μικρή άκουγα τους αναστεναγμούς, τις ιστορίες και τα τραγούδια τους, μα εμένα τότε όλα αυτά μου φαίνονται πολύ μακρινά καθώς μεγάλωνα στην εποχή της ταχύτητας. . . ώσπου βρέθηκα ξαφνικά αντιμέτωπη με το παρελθόν. Άρχισα τότε να ζω με άλλη συγκίνηση το χθες, να θυμάμαι ξανά τις παλιές ιστορίες, τα λόγια και τα τραγούδια των ανθρώπων που έφυγαν. Και θεώρησα χρέος, πρώτα απέναντι στο μεγαλομάρτυρα άγιο Δημήτριο, που πάντα ήθελα να πω δυο λόγια απλά για τη ζωή του κι ύστερα απέναντι στους ξεριζωμένους προγόνους μας, να γράψω το βιβλίο αυτό . . .Ελπίζω μέσα από αυτή την ιστορία να μάθουν και οι νεότερες γενιές, ότι πάνω απ' όλα ήταν η πίστη και η ευλάβεια που βοήθησε τους ξεριζωμένους ανθρώπους της Ανατολής να σταθούν και πάλι στα πόδια τους, όταν ξαναγύρισαν στη μητέρα Ελλάδα. . . και να συντελέσουν το θαύμα: ένα χωριό έσβηνε πίσω τους και δέκα νέα ανθίζαν. Μια εκκλησιά γκρεμιζόταν στα μέρη που άφησαν με πόνο κι άλλη μεγαλύτερη ξανάχτιζαν στη νέα τους πατρίδα».