Τίτλος πρωτοτύπου: King Lear

Δωρεά 14/02/2024

Ο Ληρ με την απόφασή του να ξεντυθεί την απολυταρχική εξουσία του - χωρίς ανάγκη κι αρρώστια- μόνο επειδή έχει μπει στα χρόνια, έχει προχωρήσει πολύ πιο πέρα από καθέναν που έχει βρεθεί στην κορυφή της εξουσίας. Και η στιγμή που ζητάει από τις κόρες του να του ειπούν πόσο τον αγαπούν είναι μια πολύ ανθρώπινη στιγμή. Σαν να ζητάει μια εγγύηση, ένα στήριγμα για όταν δε θα ΄χει πια εξουσία, για να περάσει από την εξουσία στη μη εξουσία και να μην κακοπάθει.
... Αυτός που δεν ξέρει τί είναι αγάπη, γιατί δεν ξέρει τι είναι θυσία, θέλει να θριαμβέψει με ύμνους λατρείας, δοξολογία ταπεινής στοργής και τρυφεράδας λαχταράει η εγωπάθειά του, και βρίσκει ότι του χρειάζεται στις δύο πρώτες του κόρες. Αυτές τον ξέρουν καλά, πως "πολύ λίγο γνώρισε τον εαυτό του" και πως "ακόμη και στην καλύτερη εποχή του, ήταν πάντα αψύς, γεμάτος παραξενιές". Του προσφέρουν το γλυκόπιοτο ψέμα πως τον αγαπούν με αγάπη πρωτόφαντη.
Η μικρότερή του όμως κόρη, η Κορδέλια, δε βρίσκει λόγια να του ειπεί. Αυτή "δε μπορεί να φέρει στο στόμα την καρδιά της". Είναι άνθρωπος με σεμνότητα, που σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους. Μα η σιωπή της πληγώνει τον γέρο-βασιλιά...
...Μόλις αυτός βγάλει το μαγικό φόρεμα της εξουσίας ... πέφτει στο χώμα βαρύς...
...Οι κόρες του, πιο φίλαυτες απ' αυτόν, άπληστες και φιλήδονες, τον διώχνουν η μια μετά την άλλη. Ο γέρος καταριέται -τα μόνα του όπλα πια είναι οι κατάρες και τα δάκρυα- και γυρίζει έξω σαν τρελός...