11/11/2024

Όσο σωστές και να είναι οι βιογραφικές πληροφορίες, που δίνουνε για μένα οι «Νέοι Πρωτοπόροι», δεν εξαντλούνε την ... ιστορία μου. Αφήνω, πως μερικές είναι και λαθεμένες. Γι’ αυτό αποφάσισα να ιστορήσω μονάχος μου τα διάφορα περιστατικά της ζωής μου και μάλιστα της ψυχολογικής και πνευματικής μου εξελίξεως, όσα θα μπορούσανε να έχουν ενδιαφέρον για τους αναγνώστες.
[…]
Η αυτοβιογραφία είναι από φυσικό της ζόρικο πράμα. Πόσο πιο εύκολο είναι να «φκιάνει» κανείς ο ίδιος τη ζωή των άλλων σα συγγραφέας με τα δεδομένα της δικής του πείρας και με τη βοήθεια της φαντασίας του και των ποικίλων τεχνικών μέσων που διαθέτει. Ενώ στην αυτοβιογραφία η βοήθεια της φαντασίας και της λεύτερης δημιουργίας κάνει το μεγαλύτερο κακό στην ιστορικότητα των γεγονότων. Έπειτα είναι και ο κίνδυνος του φιλότιμου, που μπορεί να παρασύρει τον αυτοβιογραφούμενο στο να «διορθώνει» την πραγματικότητα. Άνθρωποι είμαστε! Ο καθένας παραδέχεται τον εαυτό του για κάτι εξαιρετικό φαινόμενο. Είναι το κέντρο του κόσμου του. Λείπει η ανώτερη εποπτεία των πραγμάτων και η αμφιβολία. Και τούτοι οι εγωλάτρες αν είναι κατά κανόνα μικροί άνθρωποι, είναι όμως ευτυχισμένοι. Τους ζηλεύω.
Ευτυχώς ο υποφαινόμενος αμφιβάλλει περισσότερο για τον εαυτό του από όσο οι καλοπροαίρετοι φίλοι του εχτιμούνε. Και βρίσκει μοναδική ηδονή στο να σατιρίζει μοναχός του τα κουσούρια του και τα λάθη του.