Άπαντα : Μελέτες και άρθρα 1926-1939/ Άρθρα στη μεγάλη ελληνική εγκυκλοπαίδεια/ Λόγοι στην Ακαδημία Αθηνών / Κωστής Παλαμάς, τ. 13
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Γκοβόστης, χ.χ.Description: 542 σ. ; 21χ14 εκ.Dewey: 889.8 ΠΑΛAbstract: Στο άρθρο μου της Δευτέρας, με τον τίτλο «Λογοτεχνία», το βαλμένο στο φύλλο της 12 του περασμένου Απρίλη, ξετύλιγα τη σκέψη: Ο ιστορικός της νέας ελληνικής λογοτεχνίας όταν θαρθή ο καιρός να σταματήση επάνω στον ένα παράγοντα του τριαδικού δυναμισμού που γεννά την Ιστορία, δηλονότι στη φυλή, στο περιβάλλον και στη ροπή ο ιστορικός αυτός, κοιτάζοντας τη ροπή της νέας ελληνικής λογοτεχνίας, θα σημειώση: «Η νέα ελληνική λογοτεχνία προχωρεί ολοένα προς το δημοτικισμό». Και το επεράτωνα ως εξής: «Το διήγημα προ πενήντ' ακόμα χρόνων είτανε για γέλια. Ποιητές, λογοτέχνες, Βικέλας, Βιζυηνός και άλλοι το έφεραν στο δρόμο της ανθρωπιάς με την καθαρεύουσα, είναι η αλήθεια». Γιατί; Γιατί δε γίνονται πηδήματα άρρυθμα, καθώς στη φύση, έτσι και στη γλώσσα, έτσι και στην τέχνη. Παντού κυβερνά ένας ρυθμός. Τα φαινόμενα ξεπούν, όταν ωριμάσουν. Και ρυθμικά τότε και ξαναδίνουν και κατακαθίζουν και κυριαρχούν και παραμερίζουν, και λησμονούνται, κ' εξαφανίζονται για να ξαναγυρίσουν και να τα ξαναθυμηθούν, όσο αλλαγμένα σε πολλά και αν προβάλλουν. Κατά βάθος, είναι τα ίδια. Εφαρμόζεται και στο δημοτικισμό ο γνωστότατος στίχος του Αίνε: «Παλιά ιστορία, πάντα καινούρια». Οι γραμμές αυτές μου έρχονται στο νου για να συμπληρώσουν και να ξεκαθαρίσουν το άρθρο μου της Δευτέρας, που είπα, το Απριλιάτικο. Ο Βιζυηνός και ο Βικέλας -αναφέρω τα ονόματά τους ως τα χαραχτηριστικώτερα της εποχής τότε- αν γράψανε καλά διηγήματα στην καθαρεύουσα, τούτο συμβαίνει γιατί και οι δυο τους είταν ποιητές των νέων καιρών, δηλονότι άνθρωποι μπολιασμένοι με την ιδέα του δημοτικισμού. Και οι δύο μας άφησαν ποιήματα στη δημοτική. Μερικά απ' αυτά μας συγκινούν και τώρα. .Provenance note: 11/1/2025Subject - Topical Name: Νεοελληνική λογοτεχνία -- Σύμμεικτα| Cover image | Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | 889.8 ΠΑΛ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000038404 |
11/1/2025
Στο άρθρο μου της Δευτέρας, με τον τίτλο «Λογοτεχνία», το βαλμένο στο φύλλο της 12 του περασμένου Απρίλη, ξετύλιγα τη σκέψη: Ο ιστορικός της νέας ελληνικής λογοτεχνίας όταν θαρθή ο καιρός να σταματήση επάνω στον ένα παράγοντα του τριαδικού δυναμισμού που γεννά την Ιστορία, δηλονότι στη φυλή, στο περιβάλλον και στη ροπή ο ιστορικός αυτός, κοιτάζοντας τη ροπή της νέας ελληνικής λογοτεχνίας, θα σημειώση: «Η νέα ελληνική λογοτεχνία προχωρεί ολοένα προς το δημοτικισμό». Και το επεράτωνα ως εξής: «Το διήγημα προ πενήντ' ακόμα χρόνων είτανε για γέλια. Ποιητές, λογοτέχνες, Βικέλας, Βιζυηνός και άλλοι το έφεραν στο δρόμο της ανθρωπιάς με την καθαρεύουσα, είναι η αλήθεια». Γιατί; Γιατί δε γίνονται πηδήματα άρρυθμα, καθώς στη φύση, έτσι και στη γλώσσα, έτσι και στην τέχνη. Παντού κυβερνά ένας ρυθμός. Τα φαινόμενα ξεπούν, όταν ωριμάσουν. Και ρυθμικά τότε και ξαναδίνουν και κατακαθίζουν και κυριαρχούν και παραμερίζουν, και λησμονούνται, κ' εξαφανίζονται για να ξαναγυρίσουν και να τα ξαναθυμηθούν, όσο αλλαγμένα σε πολλά και αν προβάλλουν. Κατά βάθος, είναι τα ίδια. Εφαρμόζεται και στο δημοτικισμό ο γνωστότατος στίχος του Αίνε: «Παλιά ιστορία, πάντα καινούρια».
Οι γραμμές αυτές μου έρχονται στο νου για να συμπληρώσουν και να ξεκαθαρίσουν το άρθρο μου της Δευτέρας, που είπα, το Απριλιάτικο. Ο Βιζυηνός και ο Βικέλας -αναφέρω τα ονόματά τους ως τα χαραχτηριστικώτερα της εποχής τότε- αν γράψανε καλά διηγήματα στην καθαρεύουσα, τούτο συμβαίνει γιατί και οι δυο τους είταν ποιητές των νέων καιρών, δηλονότι άνθρωποι μπολιασμένοι με την ιδέα του δημοτικισμού. Και οι δύο μας άφησαν ποιήματα στη δημοτική. Μερικά απ' αυτά μας συγκινούν και τώρα.


There are no comments on this title.