23/3/2026

Ἦταν ἡ γενέτειρά μου γῆ τῆς ἐπαγγελίας γιὰ τὴ ζωή μου. Θυμᾶμαι τὰ ζεστὰ χάδια τῶν στοργικών γονιών μου καὶ μαντεύω τὴ χαρά τους τὴν ὥρα τῆς γέννησής μου. Θυμᾶμαι τὰ πρῶτα κελαηδήματα τῶν πουλιῶν, τὴ μελωδία τοῦ ποντιακοῦ τραγουδιοῦ καὶ τὸν ἀχὸ τῆς λύρας.

Ἄκουγα τὶς ἀφηγήσεις τῆς μάνας μου γιὰ τοὺς προγόνους καὶ τὸν ξερι-ζωμό. Ἄκουγα καὶ τὸ τραγούδι της γιὰ τὶς χαρὲς καὶ τοὺς καημούς τους. Ἔβλεπα νὰ χορεύουν τον πυρρίχιο ἄντρες μεσήλικοι μὲ τὸν πατέρα μοῦ ἐπί κεφαλῆς καὶ ἀποθαύμαζα τὸ μεγαλεῖο του χοροῦ καὶ τὴν ἀνδρειοσύνη τους. Καὶ ἤμουν μικρὸ παιδὶ καὶ μοῦ ἔγιναν ὅλα τοῦτα ψυχικά βιώματα.

Οἱ παιδικές μου ἀναμνήσεις μὲ συνοδεύουν. Επηρεάζουν πάντα τὰ σκιρ-τήματα τῆς καρδιᾶς καὶ τοὺς στοχασμοὺς τοῦ νοῦ. Μὲ σαγηνεύει ή Ποντιακή Μοῦσα, μὲ συγκινεῖ καὶ μὲ ἐμπνέει. Τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ μὲ ἀποσπάσει ἀπὸ τὰ βιώματά μου.

Στὸ ναὸ τῆς Μούσας τῶν προγόνων μου ἀσκητεύω ἀπὸ ψυχικὴ ἀνάγκη. Γύρω ἀπὸ τὸν πυρῆνα αὐτοῦ τοῦ πονήματος μοχθῶ ἀπὸ χρόνια καὶ μὲ ποικί λους τρόπους: διαλέξεις, πνευματικά συμπόσια, ραδιοφωνικὲς ἐκπομπές. Οἱ παράγοντες «συγκίνηση, ἐντύπωση, ἐπικαιρότητα» επηρεάζουν σημαντικά, στις περιπτώσεις αὐτές, τὴν προσπάθεια τοῦ ὁμιλητῆ καὶ τὴν κρίση τοῦ ἀκρο-ατῆ. Ὁ ἀναγνώστης τοῦ βιβλίου εἶναι πιὸ ἀντικειμενικός. Ξεφυλλίζοντας τὸ πολλές φορές, ἐλέγχει τὸ περιεχόμενό του πιὸ ἄνετα. Ἀπαιτεῖ ἑπομένως πε-ρισσότερα. Οἱ διαφορετικοὶ αὐτοὶ ὅροι, ἦταν φυσικό νὰ ἐπηρεάσουν τὸν τρόπο τούτης τῆς ἐργασίας.

Τὴ χαρὰ τῆς δουλειᾶς ἤδη τὴν ἔνιωσα. Εἶναι ἀνθρώπινο νὰ περιμένω τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀναγνώστη.

Θεωρῶ χρέος μου, νὰ εὐχαριστήσω ὅλους ἐκείνους, ποὺ βοήθησαν τὴ λα-ογραφική μου προσπάθεια. Σὲ ὅσους ἔφυγαν ἤδη ἀπὸ τὴ ζωὴ στρέφω μὲ εὐλάβεια τὴ σκέψη μου. Τη μνήμη τους θὰ θερμαίνει πάντα ἡ ἀγάπη μου.