Δωρεά 23/7/2026

Ήταν τέλη του 2002 που, ο συγγραφέας ως συνταξιούχος εκπαιδευτικός, για πρώτη φορά αναρωτήθηκε:

– Και τώρα πώς θα περνάς το χρόνο σου, φίλε συνταξιούχε;

Τον πρώτο καιρό βρέθηκε ως προσωρινή λύση η ενασχόληση με τα γραφειοκρατικά ενός Συνδέσμου Αναπήρων, όπου πήγε, λόγω συγγενικής σχέσης που είχε με τον πρόεδρο του Συνδέσμου. Η ενασχόληση ήταν καθημερινή και πραγματικά ο χρόνος περνούσε ευχάριστα και εποικοδομητικά. Ήταν εργασία γραφείου την οποία γνώριζε, αφού είχε εργαστεί κατά την πολυετή υπηρεσιακή του θητεία, ως προϊστάμενος στα γραφεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Αλλά, υπήρχε και εδώ πολύς χρόνος για άλλη ενασχόληση. Τότε έγινε, ή μάλλον του επανήλθε μια σκέψη, της στιχοπλοκής. Ανέκαθεν και κατά καιρούς, όταν υπήρχε κάποια πρόκληση και έμπνευση έγραφε κάποιους στίχους.

Και τότε δόθηκε και η απάντηση στο προαναφερθέν ερώτημα, σχετικά με την απασχόληση. «Θα γράφω, όταν έχω χρόνο και για ό,τι με τσινάει και με προκαλεί για αντίδραση». Και πράγματι, έκτοτε και

δοθείσης ευκαιρίας ο Ριμαδόρος, όπως αυτοαποκαλείται, γράφει -πλέκει στίχους και τους παραδίδει στην κρίση του κόσμου, επειδή πιστεύει, πως ό,τι γράφεται, πρέπει και να κοινολογείται. Ειδάλλως τα γραφόμενα μένουν στα αζήτητα, ως άχρηστα πια υλικά. Και δεν σταμάτησε, ως σήμερα, να γράφει και πεζά και ριμάτες. Είναι ευτύχημα που η πνευματική του διαύγεια βρίσκεται σε ανεκτή κατάσταση και τα έργα του διαβάζονται μάλλον ευχάριστα, αφού ενίοτε δημοσιεύονται σε κάποια τοπικά έντυπα και ακούγονται θετικές κριτικές.

Αισίως φθάσαμε στην παρούσα έκδοση, όπου στιχοπλέκονται πολλές ριμάτες και για πολλά θέματα, που απασχολούν τον κόσμο ανέκαθεν και φυσικά και το Ριμαδόρο.

Ας κλείσουμε όμως τον λιτό αυτόν πρόλογο και ας πλοηγηθούμε στα φιλόξενα νερά του Ριμαδόρου, όπου θα δούμε, ποια είναι τα ενδιαφέροντα μηνύματα που εκπέμπει η γραφή του.

Καλή ανάγνωση.