Τίτλος πρωτοτύπου: Cancons d'amor i de pluja

ΑΓΟΡΑ ΤΣΑΠΑΡΑ : 04-05-17

Στα Τραγούδια του έρωτα και της βροχής πραγματικοί πρωταγωνιστές είναι ο έρωτας (όπως λέει ο ίδιος ο συγγραφέας «σε όλες τις καταστάσεις του, υγρή, στερεή και αέρια») και η απουσία του, τα γηρατειά, ο θάνατος, η παρακμή, το πεπρωμένο, η εξάρτηση από την κληρονομημένη μνήμη, ο πόνος γι' αυτούς που έφυγαν. Ο Πάμιες γράφει για τον πατέρα και τη μητέρα του, για οικεία του πρόσωπα, ισορροπώντας στο όριο μεταξύ αυτοβιογραφίας και μυθοπλασίας, και κλίνοντας πότε προς τη μια και πότε προς την άλλη πλευρά. Εξάλλου, όπως λέει ο ίδιος, όταν κινείσαι στο πεδίο της λογοτεχνίας, παύει να σε δεσμεύει η πραγματολογική ακρίβεια. Ο Πάμιες ενορχηστρώνει στην κυριολεξία τα κείμενά του -εξού και ο χαρακτηρισμός «Τραγούδια» στον τίτλο της συλλογής-, δημιουργεί μια «μουσική» σύνθεση αφηγημάτων, με εξάρσεις και παύσεις, ελέγχοντας απόλυτα τα εκφραστικά του μέσα και ζυγίζοντας μία προς μία τις λέξεις του και τις συντακτικές του επιλογές. Η δύναμη και η ένταση του ύφους του γίνεται το πιο αποτελεσματικό όχημα για να περιηγηθεί κανείς σε συναισθήματα και σκέψεις, σε αυτή τη χαρμολύπη που χαρακτηρίζει την ώριμη ηλικία, με μια έκδηλη τρυφερότητα, που μας αποκαλύπτει τη βαθιά αγάπη του συγγραφέα για το ανθρώπινο πρόσωπο. Ο αριστοτέχνης της μικρής φόρμας (Μπορείς να φας λεμόνι και να μην ξινίσεις τα μούτρα σου;, Πάπυρος 2009) παρουσιάζει μια συλλογή 26 διηγημάτων που δομούνται σαν ένα ρεσιτάλ συναισθημάτων και στοχασμών γύρω από την ευάλωτη ωριμότητα και τα πιο παράλογα τελετουργικά της.