Αυτά που μένουν : Α. Η γραμμή της ζωής / Μήτσος Αλεξανδρόπουλος
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Ελληνικά Γράμματα, 2000Description: 584 σ. ; 21x14 εκ.ISBN: 960-393-432-1.Classification: ΕΜ ΑΛΕAbstract: Είναι ανυπολόγιστη η επιρροή που ασκεί, ακόμα και στον αδύναμο σωματικό οργανισμό, η δύναμη της ψυχής. Μέσα σε όσα έγιναν, αυτά που κάναμε κι εμείς οι ίδιοι στην κατοχή κι έπειτα στον εμφύλιο, το πρώτο και ίσως το μόνο που αξίζει να το λένε, να το θυμούνται και να το παραδίδουν στους άλλους είναι τούτη η απλή αλήθεια. Μια άλλη συνέχεια κι επιβεβαίωση, ένα άλλο "παρών" της ψυχής του ανθρώπου μέσα στη συνέχιση ενός χρονικού που ούτε αρχή φαίνεται να έχει ούτε τέλος. . . Ναι, σ' εκείνα τα χρόνια η μνήμη είναι φυσικό να γυρνά και να θυμάται έστω τα ίδια πράγματα που τα ζήσαμε και πέρασαν, αλλά δεν σώθηκαν, δεν εξαντλήθηκαν. Πάντα κάτι μας φωνάζει από κει πέρα, όπως μια φωνή που ακόμα δεν της απολογήθηκαν..Provenance note: ΔΩΡΕΑ : 01-12-16Subject - Topical Name: Νεοελληνική πεζογραφία -- Μυθιστόρημα | Ελληνική Λογοτεχνία| Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | ΕΜ ΑΛΕ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000026960 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| ΕΜ ΑΛΕ Το πετράδι της Ιωνίας | ΕΜ ΑΛΕ Θα σε ξεχνάω κάθε μέρα | ΕΜ ΑΛΕ Η γη της ελπίδας | ΕΜ ΑΛΕ Αυτά που μένουν , Α. Η γραμμή της ζωής | ΕΜ ΑΛΕ Αυτά που μένουν , Β. Το κόκκινο σπίτι | ΕΜ ΑΛΕ Επιστροφή στις παλιές αγάπες | ΕΜ ΑΛΕ Έλλης Αλεξίου Άπαντα , Γ΄ Χριστιανικόν Παρθεναγωγείον 2 |
ΔΩΡΕΑ : 01-12-16
Είναι ανυπολόγιστη η επιρροή που ασκεί, ακόμα και στον αδύναμο σωματικό οργανισμό, η δύναμη της ψυχής. Μέσα σε όσα έγιναν, αυτά που κάναμε κι εμείς οι ίδιοι στην κατοχή κι έπειτα στον εμφύλιο, το πρώτο και ίσως το μόνο που αξίζει να το λένε, να το θυμούνται και να το παραδίδουν στους άλλους είναι τούτη η απλή αλήθεια. Μια άλλη συνέχεια κι επιβεβαίωση, ένα άλλο "παρών" της ψυχής του ανθρώπου μέσα στη συνέχιση ενός χρονικού που ούτε αρχή φαίνεται να έχει ούτε τέλος. . . Ναι, σ' εκείνα τα χρόνια η μνήμη είναι φυσικό να γυρνά και να θυμάται έστω τα ίδια πράγματα που τα ζήσαμε και πέρασαν, αλλά δεν σώθηκαν, δεν εξαντλήθηκαν. Πάντα κάτι μας φωνάζει από κει πέρα, όπως μια φωνή που ακόμα δεν της απολογήθηκαν.


There are no comments on this title.