Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν φιλομαθῆ ἐργαζόμενο νέο, πρὸς αὐτὸν ποὺ μοχθεῖ γιὰ τὴ μόρφωσή του στὰ θρανία τοῦ Νυκτερινοῦ Γυμνασίου, καὶ τὸ χρέος πρὸς τὴν παιδεία, ποὺ τὸ δημιουργεῖ στὸν ἐκπαιδευτικὸ ἡ πολύχρονη θητεία του στὰ σχολεῖα τοῦ τύπου αὐτοῦ, ὑπῆρξαν ἡ ζωηρή παρόρμηση γιὰ νὰ γραφῆ τὸ μικρὸ αὐτὸ βιβλίο, τὸ σχετικὸ μὲ τὸν θεσμὸ καὶ τὴ λειτουργία τῶν Νυκτερινῶν Γυμνασίων. Τὰ βασικά σημεία τοῦ θέματος εἶχαν ἀναπτυχθῆ καὶ παλαιότερα, στὰ 1947 καὶ 1949, σὲ δύο μελέ-τες ποὺ δημοσιεύτηκαν στὸ περιοδικό «Παιδεία». Τώρα ὅμως τὸ θέμα ἐξετάζεται στὸ σύνολό του καὶ ὅσο τὸ δυνατὸ ἐξαντλη-τικά, μὲ τὴν ἀνάλογη προσαρμογή στη σύγχρονη κατάσταση.

Θέλω νὰ πιστεύω πὼς κάποια χρησιμότητα θὰ ἔχῃ τὸ μικρὸ αὐτὸ βιβλίο, καὶ μάλιστα σὲ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐπιτακτικὴ παρουσιάζεται ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν Νυκτερινών Γυμνασίων. "Αν τὸ βιβλίο αὐτὸ ὑποβοηθήση ἔστω καὶ στὸ ἐλά-χιστο στὴν προσμενόμενη ἀναδιοργάνωση καὶ συντελέση στὴν ἐπω-φελῆ γιὰ τὴν κοινωνία καὶ τοὺς ἐργαζομένους ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ στὴν ῾Ελλάδα, τότε θ' ἀποδειχθῆ πὼς ἡ ἔκδοσή του δὲν ἦταν ὁλότελα περιττή. Θὰ εἶναι αὐτὸ μεγάλη ἱκανοποίηση γιὰ τὸν συγγραφέα του, ποὺ ἔζησε κι' ἐξακολουθεῖ νὰ ζῆ τὸν μόχθο τῶν φιλομαθῶν ἐργαζομένων καὶ ποὺ ὑποστηρίζει μὲ ἐπιμονὴ καὶ τὴν ὠφελιμότητα τοῦ θεσμοῦ τῶν Νυκτερινών Γυμνασίων καὶ τὴ δυνατότητα τῆς ὑποδειγματικῆς ἐφαρμογής του.