"Κεφαλλονιά": Όσο κι αν πέρασε ο χαλασμός απάνω του, κι αν γκρεμίστηκαν οι ωραίες "χωροπούλες" του, που λέει κι ο Λασκαράτος για το Ληξούρι -γιατί και τ' Αργοστόλι ήταν μια μικρή "χωροπούλα" κι αυτό κι ας είχε 9.500 κατοίκους, μια μικρή πολιτεία γαλήνια, που η ζωή ζούσε με βραδύ ρυθμό, δίχως έξαρση-, το νησί ωστόσο δεν έχει να χάσει τίποτα από την ιδιορρυθμία του και τις φυσικές του ομορφιές. Οι αμμουδιές του, τ' ακρογιάλια του, τα βουνά του, οι απλωσιές του, σαν τη Λιβαθώ, τη Σάμη, την Παλική που οι χαμηλοί λόφοι της ήταν γελαστοί και φιλοπαίγμονες, σαν τους κατοίκους της, γεμάτους ένα "μπρίο" ιδιότυπο, που αποκρυσταλλώθηκε στο πνεύμα του Αντρέα Λασκαράτου, τα ξερά βουνά του, που ο μόχθος των ανθρώπων μεταμόρφωσε σε λιοστάσια και αμπελώνες, το μεγάλο Βουνό του με τα έλατά του- την περίφημη "Κεφαλληνιακή ελάτη", την "Abies cephalonica" των βοτανικών,- όλα αυτά μένουν κι οι άνθρωποι που έπληξε η συμφορά δεν θα την ξεχάσουν, κι οι φίλοι του ωραίου νησιού θα ξαναβρούν τα παλιά του θέλγητρα..