Τα «Ελληνικά βουνά» δεν είναι το μόνο βιβλίο του συγγραφέα, ούτε και το μόνο που αναφέρεται στα βουνά. Αφηγήματά του με τον τίτλο «Ιστορίες του Βουνού» κυκλοφορούν το 1943. Επίσης, θαλασσινά διηγήματα, ποιήματα και χρονικά (όλα δυσεύρετα ή στ’ αζήτητα των δημοτικών βιβλιοθηκών). Τα «Ελληνικά βουνά» διεκδικούν όμως μια πρωτοτυπία. Είναι το πρώτο βιβλίο αποκλειστικά αφιερωμένο σε περιγραφές ορειβατικών αναβάσεων από συγγραφέα-ορειβάτη, πολύτιμο, επομένως, κομμάτι της φτωχής εν γένει βιβλιογραφίας του συγκεκριμένου είδους.

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου περιλαμβάνονται περιγραφές αναβάσεων σε Όλυμπο, Παναιτωλικό, Τυμφρηστό, Βέρμιο, Γράμμο, Βόρα, Πήλιο, Οίτη, Παρνασσό, Πάρνηθα, Παναχαϊκό, Χελμό, Ταύγετο, Λευκά ΄Ορη Κρήτης, Ευβοϊκά βουνά, σε διάφορες νησιωτικές κορφές, αλλά και στο Παγγαίο. Στο δεύτερο μέρος, διάφορες ιστορίες που διαδραματίζονται σε βουνά, στις οποίες, μεταξύ των άλλων, θα βρούμε αρκετά σημαντικά στοιχεία για τους ζώντες θρύλους της ορειβασίας. Επίσης, εντύπωση μας προκαλεί η οικολογική συνείδηση του συγγραφέα και η αναφορά του στην προστασία της άγριας ζωής, σε μια εποχή μάλιστα που οι εκπρόσωποί της πολύ απείχαν από το σημερινό χείλος της οριστικής εξαφάνισης. Κι όλα αυτά δοσμένα με γνησιότητα κι ευαισθησία που παραπέμπει σε εποχές των μαθητικών μας χρόνων, και δικαιολογεί την όποια αφέλεια πιθανόν να διέκριναν στο ύφος του τα σύγχρονα μέτρα της κριτικής αξιολόγησης.