Με εντολή της Γαλλικής Κυβέρνησης αναχωρούν τον Απρίλιο του 1797 από το Παρίσι ο ιατρός –βοτανολόγος Δήμος με τον εικοσάχρονο ανιψιό του Νικολό Στεφανόπολι από Μανιάτικη οικογένεια εγκαταστημένη στην Κορσική, για ένα ταξίδι προς την Ανατολή κυρίως στα ελληνικά εδάφη. Δηλωμένος σκοπός της πορείας τους, διότι περί πολυδιάστατης πορείας πρόκειται, είναι η συλλογή βοτάνων -του helminthoxortou κυρίως- απώτερος και ουσιαστικός ωστόσο η συλλογή πληροφοριών γύρω από την κατάσταση πραγμάτων στην Μάνη, την κατεχόμενη Ελλάδα, την Οθωμανική αυτοκρατορία γενικότερα.

Τον Απρίλιο του ιδίου έτους φθάνοντας στο Μιλάνο συναντούν τον Βοναπάρτη ο οποίος τους επιφορτίζει με το καθήκον: «να διαδώσουν τον σπόρο της πραγματικής ελευθερίας που θα καταστήσει τα παιδιά της Ελλάδος αντάξια τόσο των προγόνων τους όσο και του μεγάλου έθνους το οποίο έχει μόλις σπάσει τις αλυσίδες των» -τα Επτάνησα έχουν μόλις περιέλθει στην επικράτεια της Γαλλίας. Συνάμα τους εμπιστεύεται και επιστολή απευθυνόμενη προς τον μπέη της Μάνης Τζανέτο Γρηγοράκη απαντώντας σε αίτημά του για αποστολή Γαλλικών στρατευμάτων να βοηθήσουν στην απελευθέρωση της Μάνης, της Ελλάδας γενικότερα από τον τουρκικό ζυγό