Εἶναι ἀπαραίτητο νὰ σημειώσω ὅτι ἡ ἐργασία αὐτὴ πρωτάρχισε μὲ τὴν πρόθεση νὰ παρακολουθήσει τὴ σύσταση, τὴ δράση, τὰ ἐπιτεύγματα ἑνὸς σημαντικοῦ Ἑλληνικοῦ Συλλόγου τῆς Πόλης. Καθώς ὅμως ἀναζητοῦσα τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα, ἀνέβαινε σιγὰ σιγὰ στὴν ἐπιφάνεια κάποιος κόσμος ἄγνωστος. Πυκνός καὶ ὡραῖος, ποὺ δὲν τὸν εἶχα ὑποψιαστεί. Μέσα ἀπὸ τὴν ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως φθάνει σβησμένος ὁ ἀπόηχος αὐτοῦ τοῦ ἄλλου κόσμου μὲ τὰ ἰδανικά του, τοὺς αὐστηρούς κανόνες ζωῆς καὶ τὴν ἰδιομορφία του.

Τὸ θέαμα εἶναι συγκινητικό. ΄Οράματα προβάλλουν, οὐτοπίες, ὄνειρα καὶ μαζὶ γερός, δραστήριος ρεαλισμός. Πράξεις, σκέψεις, πραγματοποιήσεις συνιστοῦν τὴν ἀνεπανάληπτη ἐτούτη ἐποχή.

Τὸ βιβλίο αὐτὸ θὰ μποροῦσε νὰ ὀνομασθεῖ «Ιστορία μιᾶς Ιδέας» γιατὶ βιογραφεῖ τὴν κυρίαρχη Ἰδέα ποὺ κινοῦσε τὸ πλῆθος τῶν ἀνόμοιων ἀνθρώ πων ὅσοι ἀποτελοῦσαν τὸν λεγόμενο Φιλολογικό Σύλλογο.

Η Ιδέα στάθηκε τὸ χρυσό νῆμα ποὺ ἔνωνε τὶς σκέψεις, ἔδενε τὰ αἰσθή ματα, συγχρόνιζε τὶς ἐνέργειες πρὸς τὰ ὑψηλὰ ᾿Εθνικά Ιδανικά.

Κάτι ἀπὸ τὴ θαυμαστὴ ἕνωση τολμηρού προγραμματισμοῦ καὶ αἰσθηματικῆς ὀνειροπόλησης – ποὺ διέλυσαν τὰ τόσα χτυπήματα καὶ οἱ καταστροφὲς – προσπαθοῦν νὰ στήσουν ζωντανεμένα στὸ φθαρτὸ χαρτὶ οἱ σελίδες αὐτές.