Αποστάξεις : Επτά δοκίμια / Θ. Πετσάλης - Διομήδης
Language: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1967Description: 146 σ. ; 21χ14 εκ.Dewey: 889.4 ΠΕΤAbstract: ...Στις παρακάτω σελίδες δε βρίσκονται μόνο εμπειρίες προσωπικές, βρίσκονται και μερικές γενικότερες αγωνίες, που με κυνήγησαν σ' ολόκληρη τη ζωή μου -όπως είναι το φάσμα της προσωρινότητας και της ματαιότητας των πάντων ή η σπαραχτική αίσθηση της μοναξιάς του ανθρώπου- και που τις πολεμούσα ακούραστα μ' εκείνη τη μυστική εσωτερική δύναμη που με λύτρωνε -προσωρινά, πάντοτε- εκφράζοντάς τις. Έτσι, τα κείμενα αυτά πήρανε (μοιραία) τη μορφή δοκιμίων. Στη σύνθεσή τους οι δόσεις "εγκέφαλος" και "συναίσθημα" είναι περίπου ίσες. ουδέ διανοήθηκα να γράψω μελέτες -όπου ο εγκέφαλος μόνο εργάζεται. Δεν ξεχνώ, ότι το δοκίμιο είναι λογοτεχνικό είδος, είναι τέχνη. Τόσος ο στοχασμός, όση και η συγκίνηση. Λιγότερο ή περισσότερο, ανάλογα. Ποτέ μόνο το ένα. Άλλωστε, η τέχνη, η κάθε τέχνη, πρέπει να απευθύνεται κατά πρώτο λόγο στις αισθήσεις -ύστερα στη λογική. Γνωστά πράγματα.Subject - Topical Name: Ελληνικά δοκίμια | Φιλοσοφία, Ελληνική, Σύγχρονη| Cover image | Item type | Current library | Collection | Call number | Copy number | Status | Date due | Barcode |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
Book
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής | Κύρια Συλλογή | 889.4 ΠΕΤ (Browse shelf(Opens below)) | 1 | Available | 0000003414 |
Browsing Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής shelves, Collection: Κύρια Συλλογή Close shelf browser (Hides shelf browser)
| 889.4 ΠΑΠ Μικρά δοκίμια | 889.4 ΠΑΠ Σχεδιάσματα , Αισθητικά - Λογοτεχνικά - Διάφορα | 889.4 ΠΑΤ Μελετήματα , Φιλολογικά- Κοινωνιολογικά- Πολιτιστικά- Ιστορικά- Παιδαγωγικά | 889.4 ΠΕΤ Αποστάξεις , Επτά δοκίμια | 889.4 ΠΕΤ Ο Καραγκιόζης , Δοκίμιο κοινωνιολογικό | 889.4 ΠΛΑ Η αισθητική κοινωνία , Αισθητικό δοκίμιο | 889.4 ΠΛΩ Τέχνη, γλώσσα και εξουσία |
...Στις παρακάτω σελίδες δε βρίσκονται μόνο εμπειρίες προσωπικές, βρίσκονται και μερικές γενικότερες αγωνίες, που με κυνήγησαν σ' ολόκληρη τη ζωή μου -όπως είναι το φάσμα της προσωρινότητας και της ματαιότητας των πάντων ή η σπαραχτική αίσθηση της μοναξιάς του ανθρώπου- και που τις πολεμούσα ακούραστα μ' εκείνη τη μυστική εσωτερική δύναμη που με λύτρωνε -προσωρινά, πάντοτε- εκφράζοντάς τις.
Έτσι, τα κείμενα αυτά πήρανε (μοιραία) τη μορφή δοκιμίων. Στη σύνθεσή τους οι δόσεις "εγκέφαλος" και "συναίσθημα" είναι περίπου ίσες. ουδέ διανοήθηκα να γράψω μελέτες -όπου ο εγκέφαλος μόνο εργάζεται. Δεν ξεχνώ, ότι το δοκίμιο είναι λογοτεχνικό είδος, είναι τέχνη. Τόσος ο στοχασμός, όση και η συγκίνηση. Λιγότερο ή περισσότερο, ανάλογα. Ποτέ μόνο το ένα. Άλλωστε, η τέχνη, η κάθε τέχνη, πρέπει να απευθύνεται κατά πρώτο λόγο στις αισθήσεις -ύστερα στη λογική. Γνωστά πράγματα
Click on an image to view it in the image viewer
There are no comments on this title.