Το 1979 εἶναι ἀφιερωμένο στην νεοελληνική πολιτιστική παράδοση καὶ ἡ ἡγεσία τῆς Παιδείας μας ἔδωσε εντολή στούς διδάσκοντες στη Μέση Εκπαίδευση να ενημερώ σουν τους μαθητές γύρω από το σπουδαῖο αὐτό, γιά τόν πολιτισμό μας, θέμα. Καὶ ἡ μέν σκέψη εἶναι ὀρθή, ἀλλά στη βιβλιογραφία δέν ὑπάρχει τίποτε σχετικό πού να παρέχει μια πρώτη ἐνημέρωση, τόσο στούς διδάσκοντες ὅσο καί στούς διδασκομένους. Τα παιδιά ἀκοῦνε παρά δοση, ἀλλά ἀγνοοῦν ἀκόμη καί το στοιχειώδη όρισμό της. Παρά ταῦτα ὅμως καλοῦνται να γράψουν ἐκθέσεις στις ὁποῖες πρέπει νά ἀναπτύξουν το θέμα παράδοση, χωρίς νά ἔχουν ἐφοδιαστεί μέ κανένα βοηθητικό στοιχεῖο, πού θά τοὺς ἐπιτρέψει να γνωρίσουν το ζητούμενο καί νά ἀναπτύ-ξουν τις παραπέρα σκέψεις τους πάνω στο τόσο βασικό αὐτό πολιτιστικό μας ζήτημα. Το βιβλιαράκι, λοιπόν, αὐτό ἔχει τοῦτο τὸν προορισμό: νά ἐνημερώσει τούς διδάσκοντες καί διδασκομένους γιά τήν οὐσία καί τήν ἀξία τῆς παράδοσης στήν ἀνέλιξη τοῦ ἐθνικοῦ μας πολι-τισμοῦ, νά τήν ἐπισημάνει σάν στοιχεῖο ἀνάπτυξης τοῦ τόπου μας, νά τήν ἀξιολογήσει καί προπαντός να ξεχωρή-σει ἀπό τόν κορμό της τα στοιχεῖα πού εἶναι βιώσιμα καί μποροῦν νὰ ἐπεκταθοῦν στο παρόν καί τό μέλλον, προσφέ-ροντας θετική ὑπηρεσία στον πολιτιστικό μας χώρο καί σφυρηλατώντας τίς ἀξίες ἐκεῖνες πού θά στερεώσουν την ἰδιαιτερότητα τοῦ νεοελληνικοῦ πολιτισμοῦ μέσα στο κορμό τοῦ ἑνιαίου εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ. Ὅταν, λοι-πόν, λέμε παράδοση πρέπει πρίν ἀπ᾿ ὅλα να ξεκαθαρίσουμε τί ἐννοοῦμε μὲ τὸν ὄρο καί πῶς θά στηριχτοῦμε σ᾿ αὐτή γιά νά οἰκοδομήσουμε παραπέρα το νεοελληνικό μας πολιτισμό.