Το επιστημονικό βήμα μέσα από το οποίο δημοσιεύονται από την αρχή της ζωής της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας οι επιστημονικές και ερευνητικές καταγραφές σύμφωνα με τις αρχές της,
είναι το περιοδικό ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ. Από το 1909 μέχρι το 2017 έχουν εκδοθεί συνολικά 43 τόμοι, τα τελευταία χρόνια καλύπτοντας περιόδους αναφοράς διετίας ή τριετίας.

Κρατώντας ως κεντρικό άξονα τις εκδηλώσεις του ελληνικού λαού και του ευρύτερου ελληνόφωνου χώρου, καθώς στο καταστατικό της ορίζεται ως «έργο της Εταιρείας είναι η καλλιέργεια και προαγωγή των λαογραφικών ερευνών και σπουδών, ιδίως των αναφερόμενων στη γνώση του ελληνικού και των άλλων λαών της Βαλκανικής», συναντά κανείς ήδη από το πρώτο Δελτίο του 1909-"Κατ' Έτος εκδιδόμενον" τότε και αργότερα "καθ' εξαμηνίαν"-διευρυμένες διεθνείς αναφορές όπως πχ για τη Λαογραφία της Μαδαγασκάρης, τη Βουλγαρική Λαογραφία (δημοτικό τραγούδι), σε πλευρές της Αλβανικής Λαογραφίας (παροιμίες, παραμύθια, ζητήματα γλώσσας, άσματα), τη Νορβηγική Λαογραφία (παραμύθια), την Εσθονική Λαογραφία (μύθοι). Αργότερα στα κατοπινά τεύχη μπορεί κανείς να συναντήσει ενδιαφέρουσες επιστημονικές αναφορές στη Ρωσική Λαογραφία (παραμύθια, λατρεία), αναφορές στην Ιουδαϊκή Λαογραφία (λατρευτικά έθιμα), αναφορές στην Τουρκική Λαογραφία (Άσματα, αινίγματα, παροιμίες, έθιμα), αναφορές στη Γαλλική Λαογραφία (ζητήματα λατρείας), στη Γερμανική Λαογραφία (Λατρεία), την Ιταλική Λαογραφία (παροιμίες), στη Φινλανδική Λαογραφία (παραμύθια), τη Σέρβικη Λαογραφία (Άσματα, παραμύθια).

Τα τεύχη του Δελτίου ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ είναι χωρισμένα σε ενότητες (Μελέτες, Σύμμεικτα, Βιβλιογραφία, Νεκρολογίες, Χρονικά, Βιβλιοπαρουσιάσεις-Βιβλιοκρισίες). Οι μελέτες αποτελούν το κύριο έργο που παρουσιάζεται στο Δελτίο, τα Σύμμεικτα αφορούν σε ενδιαφέρουσες μελέτες μικρότερης έκτασης, η βιβλιογραφία παρουσιάζει την επιστημονική έντυπη παραγωγή στο πεδίο της λαογραφικής επιστήμης με μια κριτική διάθεση, οι Νεκρολογίες δημοσιεύονται με αφορμή το θάνατο επιστημονικών προσωπικοτήτων της Λαογραφίας σε Ελλάδα και το εξωτερικό φέρνοντας στην επιφάνεια μια συνοπτική παρουσίαση της προσφοράς τους στην επιστήμη της Λαογραφίας, τα αναφερόμενα χρονικά καλύπτουν πρακτικά ημερίδων και διεθνών συνεδρίων ενώ οι βιβλιοκρισίες-βιβλιοπαρουσιάσεις που έχουν πάντα μια σημαντική παρουσία δίνουν τη δυνατότητα στους αναγνώστες του Δελτίου της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας-που δεν είναι μόνο οι συντάκτες του και τα μέλη της Εταιρείας αλλά ένας διευρυμένος κύκλος ανθρώπων με πλατιά και ειδικότερα λαογραφικά ενδιαφέροντα-να έρθουν σε επαφή με τη θεματική βιβλιοπαραγωγή του εξωτερικού, τόσο σε επίπεδο μονογραφιών όσο και σε επίπεδο έκδοσης σε τόμους των συναντήσεων Διεθνών Όμορων Εταιρείων, Οργανισμών και Ενώσεων, να παρακολουθούν τα διεθνή ρεύματα και τις λαογραφικές εξελίξεις, όσο και να έχουν μια πρώτη συνοπτική πρόσβαση σε περιοδικά και δελτία του γενικότερου λαογραφικού χώρου (αγγλόφωνου, γαλλόφωνου, γερμανόφωνου, ιταλόφωνου και ισπανόφωνου και από τη βαλκανική) με εστιασμένα λιγότερο ή περισσότερο ερευνητικά και επιστημονικά λαογραφικά ενδιαφέροντα.

Το Δελτίο ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ είναι μια γέφυρα γνωριμίας με έναν τεράστιο και ανεξάντλητο πλούτο που κρύβει στη διαχρονιά του ο άνθρωπος στις κατά παράδοση εκφράσεις του (ατομικές και συλλογικές) καθώς παλιότεροι και νεότεροι ερευνητές, καταξιωμένοι και πολυγραφότατοι επιστήμονες του πανεπιστημιακού χώρου και αναγνωρισμένοι ερευνητές εκθέτουν διαπιστώσεις, προβαίνουν σε συμπεράσματα, διατυπώνουν κρίσεις, παρουσιάζουν περιπτώσεις, θέτουν νέα επιστημονικά λαογραφικά ερωτήματα και ανοίγουν καινούργιους ερευνητικούς δρόμους σε ένα σύμπαν αναδυόμενων θεμάτων που καταγράφονται σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον που περπλέκει και συνθετοποιεί την έννοια των εκδηλώσεων του ανθρώπου πλουτίζοντας τις όποιες επιχειρούμενες προσεγγίσεις.