Ο "Καραγκιόζης Φτωχοπρόδρομος" είναι ένα ακόμη δείγμα του πάθους του Ι.Μ. Χατζηφώτη για την Ορθόδοξία και το Βυζάντιο. Με σειρές εκπομπών στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση (ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ), με βιβλία (Βυζάντιο και Εκκλησία, Φ. Κόντογλου, Πάτμος η Ιερή, Άγιον Όρος, κλπ.) και μελετήματασε επιστημονικά περιοδικά (Επετ. Ετ. Βυζ. Σπουδών, Αθήνα, Δωδεκ. Χρονικά, Ιστορία, Εφημέριος, κ.α.), με τακτικές στήλες σε εφημερίδες (Ορφόδοξος Τύπος, Εκκλησ. Αλήθεια), με δικά του περιοδικά (Παράδοση, Μοναστηριολογία), με επιμέλειες εκδ. έργων, όπως η "Ιστορία της Βυζ. Λογοτεχνίας" του Κρουμπάχερ ή ή "Βυζαντινή Εποποιϊα" του Σλουμπερζέ, διάλεξεις στην Αθήνα (Αρχαιολ. Εταιρεία, Εταιρεία Φίλων του Λαού κλπ.) στην Νάουσσα, στην Κομοτηνή, στη Ρόδο, στην Ύδρα, στη Λειβαδεία, στη Σπάρτη κλπ. εξεδήλωσε συστηματικά τον ζήλο, την αγάπη κα ιτην προσήλωση του στις αξίες και την παράδοση της Ρωμιοσύνης κι έγινε χειραγωγός ευρύτατου κοινού στο γνήσιο εθνικό προσανατολισμό. Για την προσφορά του αυτή ανακηρύχθηκε τακτικό έταιρος της Ετ. Βυζ. Σπουδών επί προεδρείας Αναστ. Κ. Ορλανδού.