Ο τίτλος πρωτοτύπου είναι στα ρωσικά

Δωρεά 10-03-17

Στα βουνά, ο Οκτώβριος βγήκε στεγνός και χρυσαφένιος. Μόνο δύο μέρες έβρεξε στην αρχή. Ύστερα έβαλε κρύο κι' έπεσε καταχνία. Σε μιά νύχτα όμως ο ουρανός ξαστέρωσε, ο καιρός έφτιαξε και το πρωί όταν ο Ταναμπάι έβγαινε από την γιούργα, λίγο έλειψε να παραπατήση από το ξάφνιασμα,καθώς είδε τα βουνά με τις φρεσκοχιονισμένες κορυφές τους, που γαίνονταν λέσ κι' ήταν εντελώς δίπλα του, θαρρείς και δρασκέλισαν. Πόσο όμορφα τους πήγαινε το χιόνι! Ύψώνονταν έτσι κάτω από τον ουράνιο θόλο,άψογα κι' αστραφτερά, ορατά στο φώς και στο σκοτάδι,λές και τώρα μόλις τάπλασε ο θεός. Εκεί που τελείωνε το χιόνι, απλώνονταν το γαλάζιο του άπειρου. Αλοίμονο όμως, ήξαιρε πως αυτό ήταν αυτό μονάχα όνειρο.Και τι μ'αυτό, μήπως η μισή ζωή δεν φεύγει πλάθοντας όνειρα, κι' ίσως γιαυτό είναι τόσο γλυκιά. Ίσως γιαυτό κι' είναι τόσο ακριβή, γιατί δεν πραγματοποιούνται όλα, όσα ονειρεύεται κανείς. Κύταζε τα βουνά και τον ουρανό και συνάμα συλογίζονταν, πως δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να είναι εξ ίσου ευτυχισμένοι. Καθένας έχει την δική του μοίρα.