Local cover image
Local cover image

Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια; / Ελένη Γκίκα

Main Author: Γκίκα, Ελένη, ΣυγγραφέαςCorporate Author (Main): Άγκυρα, ΕκδότηςLanguage: Ελληνικά, Σύγχρονα.Publication: Αθήνα : Άγκυρα, 1999Description: 265 σ. ; 21χ14 εκ.ISBN: 960-234-670-1.Classification: ΕΜ ΓΚΙAbstract: «..Γιατί μόνο βλέποντας σε μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου...» Υπάρχουν άραγε τέτοιες γυναίκες; ρωτά εγκλωβισμένος σε ένα γραφείο ένας άντρας, σίγουρος κιόλας για την απάντηση: «Στον έρωτα, άλλωστε, όπως, εμείς το θέλουμε, τον φανταζόμαστε τον άλλο». Εκείνος, εξάλλου, είχε μάθει να τρέχει και να τα καταφέρνει με τη φωνή: αργή, ξερή, αποφασιστική, τσιμεντένια και τελεσίδικη. Να διατάζει την ώρα που τον διέταζε. Γι'αυτό και όταν η δική της φωνή πέρασε δίπλα του, εκείνος δεν άκουγε. Στ'αφτιά του αντηχούσε η άλλη φωνή, ήταν ως συνήθως απασχολημένος. Σήμερα 3.235 πρωινά μετά από εκείνο το πρωινό, εκείνος ο άντρας βιώνοντας το μότο της ιστορίας του San Martin «θα είσαι ότι πρέπει να είσαι κι αν όχι, δεν θα είσαι τίποτα», προσπαθεί ν' αντέξει το γράμμα αυτής της γυναίκας που μόλις φτάνει «...Γιατί μόνο βλέποντας σε μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου...» Αλλά τώρα το μόνο που μπορεί πια είναι για πάντα ν' αναρωτιέται «Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;».Provenance note: 22/05/2000Subject - Topical Name: Νεοελληνική πεζογραφία -- Μυθιστόρημα | Ελληνική Λογοτεχνία
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
Star ratings
    Average rating: 0.0 (0 votes)
Holdings
Item type Current library Collection Call number Copy number Status Date due Barcode
Book Book Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής Κύρια Συλλογή ΕΜ ΓΚΙ (Browse shelf(Opens below)) 1 Available 0000014458

22/05/2000

«..Γιατί μόνο βλέποντας σε μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου...» Υπάρχουν άραγε τέτοιες γυναίκες; ρωτά εγκλωβισμένος σε ένα γραφείο ένας άντρας, σίγουρος κιόλας για την απάντηση: «Στον έρωτα, άλλωστε, όπως, εμείς το θέλουμε, τον φανταζόμαστε τον άλλο». Εκείνος, εξάλλου, είχε μάθει να τρέχει και να τα καταφέρνει με τη φωνή: αργή, ξερή, αποφασιστική, τσιμεντένια και τελεσίδικη. Να διατάζει την ώρα που τον διέταζε. Γι'αυτό και όταν η δική της φωνή πέρασε δίπλα του, εκείνος δεν άκουγε. Στ'αφτιά του αντηχούσε η άλλη φωνή, ήταν ως συνήθως απασχολημένος. Σήμερα 3.235 πρωινά μετά από εκείνο το πρωινό, εκείνος ο άντρας βιώνοντας το μότο της ιστορίας του San Martin «θα είσαι ότι πρέπει να είσαι κι αν όχι, δεν θα είσαι τίποτα», προσπαθεί ν' αντέξει το γράμμα αυτής της γυναίκας που μόλις φτάνει «...Γιατί μόνο βλέποντας σε μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου...» Αλλά τώρα το μόνο που μπορεί πια είναι για πάντα ν' αναρωτιέται «Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;»

There are no comments on this title.

to post a comment.

Click on an image to view it in the image viewer

Local cover image
Koha δημιουργία